Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 6 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur.
Er was geen enkele Amerikaanse regeringsfunctionaris op de luchthaven om hem op te halen, en er was geen rode loper voor hem uitgerold. Het bezoek was een mislukking. Israël is op drift — met zijn “Groot-Israël”-strategie die nu aan kracht inboet, bij gebrek aan zowel troepen als samenhang. Bron artikel
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
De stilte rond de uitkomst van de ontmoeting van Netanyahu onlangs in het Oval Office spreekt boekdelen.
Voormalig IDF-ombudsman generaal-majoor Yitzak Brik voorspelt (Ma’ariv, 26 juli) dat de crisis rond de Israëlische interceptievoorraad “slechts de opmaat is naar de catastrofe die boven ons hoofd hangt” —
“In de komende oorlogen met Iran zal de dreiging vertienvoudigen, tot het punt waarop we het vermogen om Iraanse ballistische raketten te onderscheppen volledig zullen verliezen. Verwacht wordt dat deze raketten ons zullen raken: in bevolkingscentra, strategische doelen, productie- en economische infrastructuur, wetenschappelijke en technologische instituten, onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en vitale industrieën, en ons volledig zullen verpletteren”.
Trump begrijpt — eindelijk, zo lijkt het — dat de oorlog die hij begon om Iran te verpletteren, is omgeslagen — en nu hemzelf vernietigt. Er is in feite geen militaire oplossing beschikbaar, behalve stoppen met het nog dieper graven van het gat waarin hij zich bevindt, schrijft Alastair Crooke.
Ondertussen staat Iran hem niet toe zijn tactische cyclus voort te zetten, waarbij hij een kinetische oorlog begint (ogenschijnlijk om druk op Iran uit te oefenen) en vervolgens (op de daaropvolgende maandagen) overschakelt op gepraat over “op handen zijnde akkoorden” om de oliemarkten en aandelenkoersen te manipuleren. Afgelopen maandag zorgde een “short dump” op de markt ervoor dat de prijs van Brent met maar liefst 7,7% daalde.
Iran is bovendien van plan het tempo van het conflict te bepalen, dat (hoe dan ook) zal escaleren vanwege de Amerikaanse pogingen om de omringende druk uit te breiden, zodat de VS Iran ogenschijnlijk kunnen dwingen een opgelegde “vrede” te aanvaarden.
Maar in plaats van de druk op Iran te verhogen, zet de strategie van Trump de regio in brand, terwijl hij het risico op een ongecontroleerde escalatie in de hand werkt.
De laatste ontwikkelingen — waaronder de verklaring van Jemen van “belegering voor belegering” tegen Saoedische lucht- en zeehavens, en de aanvallen op twee grote Aramco-raffinaderijen, waardoor de Saoedische oliepijpleiding naar de Rode Zee is uitgeschakeld — hebben Saoedi-Arabië niet alleen in een conflict met Jemen gestort, maar ook (samen met CENTCOM) in een conflict met de milities van de Popular Mobilisation Unit (PMU) in Irak, waarvan Saoedi-Arabië beweert dat zij verantwoordelijk waren voor de vernietiging van de raffinaderijen (hoewel Hash’d al-Shaabi dit krachtig ontkent). Deze twee episodes onderstrepen niettemin de mate waarin de “Trump-oorlog’ een toch al kwetsbare regio destabiliseert.
Gisteren voerde Saoedi-Arabië, samen met de VS, grootschalige luchtaanvallen uit op ten minste zes Iraakse steden, waarbij ten minste 20 PMU-leden omkwamen en tientallen anderen gewond raakten.
Waarom zou Saoedi-Arabië de Hash’d aanvallen en niet Jemen? Waarschijnlijk omdat AnsarAllah zou terugslaan met raketten en daarmee wat er nog over is van de Saoedische olie-infrastructuur zou vernietigen.
Toen Iran hoorde van de Amerikaanse aanvallen op stellingen van de Hash’d, en in de geest van het principe dat “een aanval op één lid van de As een aanval op allen is”, reageerde het door ballistische raketten af te vuren op Amerikaanse bases in Jordanië.
Twee nieuwe fronten — het Hash’d al-Shaabi-Iraakse front en het Jemen-Saoedische front — zijn daarmee aan de regionale brandhaard toegevoegd. Toch zijn er op de achtergrond nog andere potentiële brandhaarden aan het sudderen: over Libanon schept de Israëlische minister van Defensie op dat —
“vierentwintig Libanese dorpen, honderden jaren oud, zijn verwoest. Alle gebouwen, niet huis voor huis, maar hele dorpen [zijn met de grond gelijkgemaakt]. Hun vernietiging is voltooid. Je moet begrijpen: 15.000 tot 20.000 huizen in alle 24 dorpen zijn vernietigd — en vandaag is 70% van Gaza vernietigd”.
Wat nog belangrijker is: de Israëlische minister van Nationale Veiligheid, Ben Gvir, heeft beloofd een kolonistenoorlog tegen de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever te ontketenen om een “vrijwillige” uittocht van Palestijnen af te dwingen. Ben Gvir stelt dat de periode voorafgaand aan de verkiezingen in Israël het meest gunstige moment is om de crisis te ontketenen – wat volgens hem de evacuatie van hele Palestijnse dorpen zou kunnen afdwingen.
Alsof deze chaos nog niet genoeg is, hebben Amerikaanse raketten op 25 juli een hoofdkwartier van de marine van de Revolutionaire Garde getroffen in het gebied Ziba Kenar aan de Kaspische Zee in de provincie Gilan.
Commentator MK Bhadrakumar schetst dat
“De Kaspische Zee vormt een strategisch cruciale bevoorradingsroute tussen Rusland en Iran. Bandar Anzali is voor Teheran wat de haven van Odessa is voor Kiev, waar westerse wapenleveranties worden ontvangen. Daarom is de aanval van Oekraïne op een Iraans handelsschip in de Kaspische Zee, in de Russische territoriale wateren, afgelopen zaterdag – de eerste dergelijke aanval sinds het begin van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne – allesbehalve een op zichzelf staand incident … Kiev heeft de verantwoordelijkheid opgeëist voor de aanval op een Iraans schip, waarmee het aangeeft dat een van de meest stabiele veiligheidszones van Eurazië nu kwetsbaar is voor de directe gevolgen van het conflict in Oekraïne”.
Zowel de New York Times als de Wall Street Journal melden dat de Oekraïense aanval een voorbode is van een versmelting van de twee oorlogen — de Oekraïense oorlog met Rusland en de Israëlisch-Amerikaanse oorlog tegen Iran. Dit suggereert dat de Oekraïense aanval op het Iraanse schip wel eens een zorgvuldig afgewogen zet van Washington zou kunnen zijn, waarbij Oekraïne samenwerkt met de Amerikaanse bombardementen op de Iraanse provincie Gilan.
Kremlin-woordvoerder Dmitri Peskov zei deze week dat de gemelde Oekraïense aanval op een Iraans schip in de Kaspische Zee moet worden gezien als een aanval op Iran zelf, waarbij hij aanvoerde dat het incident de noodzaak onderstreepte om een einde te maken aan wat hij omschreef als een dreiging vanuit Kiev. Hij beschuldigde Oekraïne ervan het bereik van wat hij zijn “terroristische aanslagen“ noemde, uit te breiden.
Wat is er dus aan de hand? Het is onduidelijk of de Oekraïense aanval op het Iraanse schip (waarbij een Iraanse matroos omkwam) – waarvan Kiev ten onrechte beweert dat het een lading wapens vervoerde – louter een kinderachtige schreeuw om aandacht van Zelensky was om de interesse van Trump (‘daddy’) te wekken – of iets ingrijpender. Zelensky heeft bij verschillende gelegenheden geklaagd dat de oorlog met Iran de aandacht van het Westen afleidt van “zijn’ oorlog met Rusland. Was dit een poging om Trump weer op de Oekraïense oorlog te richten?
Al deze stromingen kwamen in Washington samen bij de rouwdienst voor Lindsay Graham, en op een moment waarop Laura Loomer – een tanende MAGA-influencer, maar wel iemand die Trump graag mag en naar wie hij graag luistert – een zeer publieke ommezwaai van 180° heeft gemaakt, waarbij ze plotseling naar voren kwam als de grootste fan en promotor van Oekraïne (misschien in de plaats van wijlen Lindsay Graham).
Op het internet wordt volop gespeculeerd dat haar breed uitgemeten “bekering à la Paulus’ een belangrijk politiek keerpunt in de VS zou kunnen markeren. Het kan echter net zo goed een vluchtig moment zijn dat snel weer zal vervagen. Loomer heeft geen enkele invloed onder jonge MAGA-aanhangers, maar behoort nog steeds tot de 65-plussers in de Trump-achterban die naar Fox News kijken.
Er wordt momenteel echter beweerd dat Loomers radicale ommezwaai in sympathieën het begin markeert van een omvangrijke psyop, bedoeld om Amerikanen ervan te overtuigen dat “interventionistisch Amerika” verenigbaar kan zijn met “America First” — en dat het daarom oké is om militaire confrontatie met Rusland te steunen. De “Loomer-meme”, als het ware, wordt gepresenteerd als een berisping aan het adres van de MAGA-aanhangers van Pat Buchanan, die zijn lijn (en de titel van zijn boek) volgen: A Republic – Not an Empire: Reclaiming America’s Destiny.
(Uiteraard wordt elke verschuiving in de Amerikaanse publieke opinie ten gunste van Amerikaans militair interventionisme in Israël toegejuicht).
Zou deze verschuiving ertoe kunnen leiden dat Trump pro-actiever wordt ten aanzien van Oekraïne? Dat weten we niet. Loomer heeft beloofd Trump uitgebreid te informeren over haar reis naar Oekraïne en haar ontmoeting met Zelensky. Zal Trump luisteren? Zou hij wel luisteren, maar er geen aandacht aan schenken? Wie weet?
Het punt hier is dat de PR-campagne om Oekraïne af te schilderen als “de winnaar” – hoewel empirisch onjuist – aan kracht wint bij ten minste een deel van de Amerikaanse publieke opinie. Michael Wolff, die Trump al jaren volgt en zijn biograaf is, merkt op dat —
“de ommezwaai van 180° van Loomer ten aanzien van Oekraïne ‘duidelijk al aan de gang is [d.w.z. aan kracht wint]. Zelensky is nu in de stad … Hij zal tijd met Trump krijgen. En Trump, ja: hoe zou hij het feit kunnen missen dat het voordeel op dit moment duidelijk aan de kant van Oekraïne liggen.
“In bredere zin is het buitenlands beleid van deze regering een complete ramp geweest … De kwestie met Iran is een complete ramp. De toenadering tot Rusland was duidelijk een verkeerde beslissing … Zelensky, die [voorheen] als een verliezer werd afgeschilderd, is nu een winnaar – al het andere wordt nu gezien als ‘verkeerde beslissingen’ [van Trump]. In deze context heeft hij [Trump] dringend behoefte aan een succes.
En Oekraïne begint erop te lijken dat het zijn succes zou kunnen worden – door mee te liften op de begrafenis van Lindsay Graham om over te schakelen naar een succesvollere strategie met Oekraïne. De dood kan een geweldige PR-zet blijken te zijn. Bingo. Ja. Rusland zit in de problemen”.
Het is natuurlijk schokkend om te zien hoe westerse elites door meedogenloze PR kunnen worden gemanipuleerd. Toch zijn de opmerkingen van Wolff meer dan roddelrubriek-trivialiteiten. Ze weerspiegelen een massapsychose die voet aan de grond krijgt. Het is niet rationeel, maar wordt eerder aangewakkerd door belangengroepen en kapitaalkrachtige kliekjes die hun eigen doelen nastreven.
Kijk naar het patroon — Zelensky wil zichzelf aan Europa en aan Trump presenteren als een “winnaar”. Europa dringt er bij hem op aan om hun raketten diep in Rusland af te vuren om Rusland te dwingen een staakt-het-vuren toe te geven. Trump spreekt tijdens de G7 zijn goedkeuring uit voor de aanvallen op Rusland. Het eerste tandwiel in het mechanisme grijpt in met drone-aanvallen op Russische raffinaderijen. Met Trumps positieve woorden tijdens de G7 schakelt het tandwiel verder op en is het nu geëscaleerd tot aanvallen op het Russische burgerleven (Wildberries, een internetplatform voor consumenten, en moorden in vakantiekampen) met raketten met een groter bereik en zwaardere raketkoppen.
Oekraïne beschiet synchroon een Iraans schip in de Kaspische Zee. De IRGC dreigt met vergelding. De IRGC bedreigt het Verenigd Koninkrijk (en Cyprus) vanwege hun steeds grotere betrokkenheid bij de oorlog tegen Iran.
Europa beschouwt dit als bluf van Rusland en blijft raketaanvallen diep in Russisch grondgebied uitvoeren. Rusland kan echter niet toestaan dat deze aanvallen voortduren en escaleren. Ondertussen staat het Midden-Oosten stilletjes in brand. Iran zal niet zwichten voor Trumps dwang; (noch zal China toegeven aan de sanctiedruk van de VS).
Er zijn simpelweg geen militaire oplossingen beschikbaar voor Trump. Het beste wat hij kan doen, is voorkomen dat de conflicten samensmelten tot één wereldwijde oorlog.
©Alastair Crooke.
Reactie.
Was het een meesterzet van Zelensky om een Iranees schip aan te vallen? Was het de bedoeling van Zelensky om hiermee Iran te treffen, of had dit meer te maken met een berichtje aan Trump met de mededeling, kijk meneer Trump wat Oekraïne, of ik, jullie helpen. Nu moet je mij helpen. Trapt Trump hier in?
Of zullen de represailles van Iran meer invloed hebben op de oorlog in Oekraïne dat Zelensky zou willen. Iran heeft al gezegd dat het Zelensky zal spijten dit schip te hebben aangevallen.
Het is veelzeggend dat er niemand was om Netanyahuvan de luchthaven te halen en er zelfs geen rode loper was. Dit is een teken aan de want. Het kan zijn dat Trump zijn handen aftrekt van Isra・. Isra・ heeft al jaren een veel te grote invloed gehad op de VS. Maar Isra・ wordt nu een te groot kostenplaatje en zal minder steun krijgen. Zal dit het einde van Isra・ inluiden?
De hele wereld ziet hoe Israël de Palestijnen behandeld. En ondanks het feit dat genocide geen ernstig misdrijf meer lijkt te zijn, is het de publieke opinie die hier toch invloed op heeft!
Het kan zijn dat Israël nu grijpt naar haar laatste redmiddel, de Samson optie. Daarmee wil Israël een laatste wanhopige poging doen zichzelf te redden door een groot deel van de wereld te vernietigen met atoomgeweld. Hoewel is mensen zijn die beweren dat Israël geen atoomwapens heeft en dit allemaal bluf is, geloof ik dat er honderden bommen zijn.
Maar ik geloof ook dat zowel Iran als ook Rusland en zelfs de VS dit gaan tegenhouden door de Samson optie te vernietigen. Want wie wil er slachtoffer worden van wraak en frustratie!
De hegemonie van de VS heeft al veel te lang geduurd en zal ten einde komen.
Bijna alle landen van de wereld hebben hier al veel te lang een stilzwijgende toestemming aan gegeven. Een wereld die gedicteerd wordt door één macht en gebaseerd is op orde en regels die gemaakt en uitgevoerd worden door die macht, kan nooit enige eerlijkheid in zich hebben omdat het hemd nader is dat de rok! Het egoïsme zal altijd een te grote factor zijn en daarmee het ego zo op de voorgrond plaatsen dat de werkelijkheid uit het oog verloren zal worden.
Zelfs grote landen als Rusland, en India hebben hier veel te lang gewacht om in te grijpen.
China heeft het spel heel slim meegespeeld maar eerst een sterke en grote economie opgebouwd als waarschijnlijke medespeler van de VS. Alle wrijvingen die er waren werden opgelost door een beetje mee te buigen. Nu is China de grootste economie ter wereld en is de wereld deels afhankelijk van de productie van China. Vooral de zeldzame metalen waar China 70% en zelfs iets meer belang in heeft geeft China de macht die ze nu heeft. En nog blijft China op de achtergrond.
Zal mij benieuwen wanneer China haar macht zal aanwenden om deze wereld van unipolair naar multipolair over te schakelen. Zal dit een zeer geleidelijk proces zijn?
Of zal China haar macht pas gebruiken als alle oorlogen geëindigd zijn!
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
