Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 6 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur.
Ondanks de wijdverbreide publieke weerstand in Europa tegen het genocidale geweld van Israël, houdt Ursula von der Leyen zich alleen bezig met de mensenrechtenschendingen van staten die als westerse tegenstanders worden beschouwd, schrijft Ramzy Baroud.
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
Europese Commissievoorzitter Ursula von der Leyen heeft het volste recht om de Europese betrekkingen met welk ander land of blok dan ook afhankelijk te stellen van de eerbiediging van de mensenrechten. Dat zou natuurlijk gelden als zij zelf oprecht om dergelijke waarden zou geven.
In reactie op de ondertekening op 19 juni van het memorandum van overeenstemming tussen de Verenigde Staten en Iran – bedoeld om een einde te maken aan een verwoestende oorlog – verklaarde von der Leyen dat de Europese Unie niet van plan is haar sancties tegen Teheran op te heffen, schrijft Ramzy Baroud.
In een toespraak op 15 juni, voorafgaand aan de G7-top, stelde zij elke diplomatieke ontdooiing nadrukkelijk afhankelijk van binnenlandse veranderingen binnen de Islamitische Republiek.
“Het principe van sancties is dat er daadwerkelijke verandering ter plaatse nodig is voordat we kunnen overwegen ze op te heffen,” verklaarde ze, en voegde eraan toe: “Zolang er geen gedragsverandering plaatsvindt, kun je de sancties vanwege mensenrechtenschendingen niet opheffen.”
Op zichzelf beschouwd lijkt het Europese standpunt misschien principieel, zelfs prijzenswaardig. In de bredere geopolitieke context legt het echter een verbijsterende mate van hypocrisie bloot.
Op diezelfde dag werd de dubbelzinnigheid van de Europese Unie blootgelegd. Tijdens een bijeenkomst van de Raad Buitenlandse Zaken in Luxemburg weigerde Europa in feite een eensgezind standpunt in te nemen over het opleggen van handelssancties aan Israël, ondanks de voortdurende genocide in de Gazastrook en het ongebreidelde koloniale geweld en expansionistische beleid in de bezette Westelijke Jordaanoever.
De discussie zelf zou niet hebben plaatsgevonden zonder de volhardende inspanningen van Spanje en Ierland, die de Unie herhaaldelijk hebben aangespoord om de associatieovereenkomst tussen de EU en Israël op te schorten vanwege Israëls flagrante schendingen van het internationaal recht. Het initiatief mislukte omdat de EU diep verdeeld blijft, gebonden aan de eis van unanimiteit op het gebied van buitenlands beleid en herhaaldelijk geblokkeerd door pro-Israëlische regeringen.
Terwijl Europa de banden met Israël blijft onderhouden – en daarmee de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zijn extremistische coalitie de broodnodige politieke en economische reddingslijnen biedt – is de Europese publieke opinie steeds meer de tegenovergestelde richting ingeslagen.
Recente opiniepeilingen in talrijke landen hebben aangetoond dat er groeiende weerstand bestaat tegen de oorlog en genocide van Israël in Gaza en dat de steun voor de Palestijnse rechten toeneemt. In heel Europa weerspiegelen massademonstraties, consumentenboycots, mobilisaties op universiteitscampussen en desinvesteringscampagnes een steeds grotere kloof tussen de publieke opinie en het officiële beleid.
Deze realiteit lijkt volstrekt irrelevant voor von der Leyen, die zich blijft bezighouden met de mensenrechtensituatie in staten die als westerse tegenstanders worden beschouwd. Deze bezorgdheid wordt niet ingegeven door solidariteit met slachtoffers, maar door de wens om politieke invloed te behouden die kan worden ingezet wanneer het uitkomt en genegeerd wanneer dat nodig is.
Laten we niet vergeten dat von der Leyen een van de eerste westerse leiders was die een bezoek bracht aan Israël na de gebeurtenissen van 7 oktober; zij arriveerde op 13 oktober 2023 in Tel Aviv. Naast Israëlische leiders stond zij en bood zij onvoorwaardelijke steun aan, waarbij zij verklaarde dat “Europa achter Israël staat“. Zij deed dit terwijl de Palestijnen in Gaza al werden blootgesteld aan een verwoestende militaire aanval die spoedig tienduizenden levens zou eisen.
Hoewel haar retoriek iets voorzichtiger werd toen internationale juridische instellingen een onderzoek instelden naar Israël wegens genocide en oorlogsmisdadenzaken tegen de leiders van het land aanhangig maakten, is haar fundamentele politieke standpunt nooit echt veranderd.
Het is ronduit een waanvoorstelling om te geloven dat von der Leyen plotseling heeft ontdekt dat mensenrechten centraal moeten staan in elk verantwoord buitenlands beleid. Dit geldt des te meer gezien de terughoudendheid die zij aan de dag legde, zowel in woord als daad, toen de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran uitgroeide tot een regionale catastrofe die nooit had mogen plaatsvinden.
Dat doet er voor von der Leyen natuurlijk niet toe, aangezien zulk enorm menselijk leed niet netjes past binnen haar geopolitieke prioriteiten.
Het is verleidelijk om te concluderen dat voor von der Leyen en veel westerse leiders sommige mensenrechten belangrijker zijn dan andere. Maar zelfs die beoordeling kent hun standpunt te veel geloofwaardigheid toe, omdat ze ervan uitgaat dat mensenrechten de daadwerkelijke basis van het beleid vormen. Vaker wel dan niet worden ze slechts aangevoerd wanneer dat politiek uitkomt.
Zelfs de katholieke kerk lijkt afstand te nemen van dit selectieve morele kader. Sinds zijn verkiezing in mei 2025 heeft paus Leo XIV herhaaldelijk de nadruk gelegd op een visie van “rechtvaardige vrede” boven de traditionele leer van de “rechtvaardige oorlog”, waarbij hij waarschuwde tegen het gebruik van morele en religieuze taal om militaire agressie te legitimeren.
Tijdens zijn preek op Palmzondag eerder dit jaar 2026 benadrukte hij dat “God de gebeden van degenen die oorlog voeren, afwijst”, een directe uitdaging aan het adres van de normalisering van geweld door politieke leiders.
Maar von der Leyen kan het niet laten. De instrumentalisering van mensenrechten is al lang een vast onderdeel van het westerse buitenlandse beleid, ondanks het toenemende bewijs dat dergelijke toezeggingen zelden consequent worden nagekomen. In die zin lijkt Europa steeds meer failliet te gaan — niet alleen moreel, maar ook politiek.
De oorlog waarbij Iran betrokken was, de daaropvolgende overeenkomst tussen de VS en Iran, en de grote geopolitieke verschuivingen rondom beide ontwikkelden zich grotendeels zonder noemenswaardige Europese betrokkenheid. Teruggebracht tot de rol van toeschouwer – of incidentele cheerleader – oefende de EU weinig invloed uit op de gebeurtenissen, wat haar afnemende relevantie in Midden-Oosterse en mondiale aangelegenheden onderstreept.
Dit verklaart mede waarom von der Leyen haar toevlucht nam tot de bekende retoriek over mensenrechten in Iran, terwijl ze grotendeels zwijgzaam bleef over de verwoestende acties van Israël in Palestina, Libanon, Syrië en elders in de regio. Nu de invloed van Europa gestaag afneemt, is moreel geposeer een vervanging geworden voor zinvolle diplomatie.
Zal de EU deze weg van toenemende irrelevantie blijven volgen, of zal zij eindelijk gehoor geven aan de standpunten van haar eigen burgers, de straffeloosheid van Israël aan de kaak stellen en een buitenlands beleid voeren dat werkelijk onafhankelijk is van Washington? Het antwoord hierop kan bepalend zijn voor de vraag of Europa zijn politieke relevantie kan herwinnen — of verder zal afglijden naar een langdurige neergang.
©Ramzy Baroud.
Reactie.
Europa? Wat is Europa nu nog? Ooit de bakermat van de westerse cultuur. Ooit de koloniale macht in de rest van de wereld. Ooit het begin van handel met Azië. Ooit de ontdekkingen van Amerika en Australië. Ooit, ooit?
Er is nu een nieuw fenomeen ontstaan. De ineenstorting. Bewust? Zal zeker bewust zijn!
Want welk mens kan onbewust zulke fouten maken als bv. Ursula von der Leyen. Ze moet van iemand, of een groep, opdracht hebben gekregen dergelijke fouten te maken. Arme Ursula! Het lijkt mij verschrikkelijk jezelf in een dergelijke positie te bevinden. Je ziel aan de duivel te verkopen! Als een ledenpop aan touwtjes te zitten en te bewegen zoals je gedwongen wordt te bewegen. Niets meer is dan nog van jezelf.
Maar het meest erge is dat je daarmee het hele Europese volk meetrekt naar een zekere ondergang. Niet het hele Europese volk, want Rusland behoort ook tot Europa. Maar nu is Rusland al langere tijd in naam de vijand van de EU van Europa.
En natuurlijk kan Ursula dit nooit alleen doen. Er moeten een groot aantal politici van landen van de EU die hier in een zelfde positie zitten. Gebonden aan hun weerloosheid hiertegen! Want wanneer je bereid bent heel de bevolking van je land mee te trekken naar de ondergang kan het niet anders dan dat je je hebt begeven in de klauwen van je opdrachtgever(s). En deze klauwen moeten vlijmscherpe nagels hebben waaruit je niet kunt ontkomen zonder jezelf zwaar te verwonden!
Wat moet je gedaan hebben om in een dergelijke situatie te komen. dat moet iets zijn dat niet openbaar gemaakt mag worden omdat je dan voor het gerecht gedaagt kan worden! Of erger!
Wanneer we dan kijken welke organisaties een dergelijke macht hebben weten we ook wie de touwtjes in handen hebben. Dat zijn geen mensen van eerlijk vlees en bloed! dat zijn de parasieten van deze maatschappij. De bloedzuigers, de figuren die ons willen onderdrukken. Want dat is wat de politici doen! Ons onderdrukken! Ons belasten! Ons uitzuigen! Ons discrimineren! Wat staat ons nog meer te wachten?
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
