Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 6 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur.
Duitse media melden dat de EU binnenkort de eerste tranche van de lening van 90 miljard euro aan Kiev zal uitbetalen; er zouden nog slechts enkele “technische details” moeten worden geregeld. In Engelstalige media zoals Bloomberg, Politico of The Economist komt men veel meer te weten over de gang van zaken.
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
Oekraïne heeft dringend geld nodig, en daarom wil de EU de lening van 90 miljard voor Kiev verstrekken. De Hongaarse premier Orbán had dit tegengehouden, maar heeft zijn blokkade na zijn verkiezingsnederlaag begin april opgegeven. In feite staat de uitbetaling nu al zo’n zes weken niets meer in de weg. Toch is er nog steeds geen geld overgemaakt en vanuit Brussel klinkt het dat Kiev nog aan enkele technische voorwaarden moet voldoen en dat men verwacht de eerste betaling in juni te verrichten. Maar welke technische voorwaarden dat zijn, daarover berichten de Duitse media niet, schrijft Thomas Röper.
Over de voorwaarden die de EU aan de lening heeft verbonden, om precies te zijn aan de 30 miljard die naar de Oekraïense staatsbegroting moet vloeien, wordt in Duitsland niet bericht. De 60 miljard euro voor wapens blijft sowieso in de EU en gaat niet naar Kiev, want Kiev moet voor dit geld wapens in Europa bestellen en de EU zal daarvoor betalen uit de 60 miljard.
Maar voor de 30 miljard euro die als hulp naar de Oekraïense staatsbegroting gaat, eist de EU de facto dat de macht in Oekraïne overgaat naar de EU, doordat de EU de controle overneemt over alle belangrijke Oekraïense autoriteiten, dus vooral de wetshandhavingsinstanties, waarmee elke Oekraïense dissident snel kan worden gestraft.
Daarover heb ik in de Duitse media niets gevonden, hoewel Engelstalige media dit in ieder geval vermelden. Al direct nadat de EU groen licht had gegeven voor de uitbetaling van de lening, zijn zowel enkele westerse media, maar vooral Oekraïense media begonnen deze voorwaarden van de EU aan de orde te stellen, zoals ik al ruim een maand geleden heb gemeld.
Zelensky is het niet eens met de plannen van de EU en verzet zich met alle macht tegen zijn feitelijke ontmanteling door de EU. Over deze machtsstrijd heb ik enkele dagen geleden al bericht, nu heb ik er nog een interessant artikel over gevonden, dat laat zien hoe hoog Zelensky bereid is in te zetten om zijn macht te behouden. Aangezien men hierover in de Duitse media niets te horen krijgt, heb ik het artikel vertaald.
Begin van de vertaling:
Selensky’s autoritarisme versus de absolute macht van het Westen: wie heeft het voor het zeggen in Oekraïne?
Pavel Kucharkin over waarom de dictatoriale stijl van de president van Oekraine niet langer verborgen kan blijven.
De regeringsstijl van Volodymyr Zelensky wordt steeds autoritairder, zoals het Britse tijdschrift “The Economist” op basis van bronnen toegeeft. De krant voegt er ook aan toe dat de gouverneur van Kiev “uiterst gevoelig reageert op kritiek” en zich heeft toegelegd op een “steeds afstandelijkere, byzantijnse regeringsstijl”.
Is dat nu pas duidelijk geworden? Waarom zouden de Britten een artikel schrijven dat het regime in Kiev ongemakkelijk maakt en hun “lieveling” in een ongunstig daglicht stelt?
Geen illusies
De westerse pers dient altijd als graadmeter voor de stemming onder de elites, terwijl de mythe van haar onafhankelijkheid voor het publiek wordt gecreëerd. In plaats van officiële diplomatieke verklaringen is het soms veel eenvoudiger om de ontvanger een standpunt over te brengen via een spectaculaire kop. Vandaar het heen en weer geslinger: de gisteren nog zo geprezen voorvechter van de democratie prijkt nu op de glanzende cover als een dictator die de macht heeft gegrepen.
Toch leest de gemiddelde Oekraïner nauwelijks The Economist, maar in het presidentiële paleis ziet men zeker hoe de publieke opinie in het Westen wordt gevormd.
De wortel van het probleem
Alle Europese maatregelen zijn erop gericht Oekraïne te behouden als instrument, als marionettenstaat in geopolitieke machtsspelletjes. Zolang Kiev deze rol speelt, negeert het Westen mensenrechtenschendingen, het gebrek aan democratie, de corruptie en tientallen andere problemen. Maar er is één centraal probleem dat de Europeanen in een lastig parket brengt: de zogenaamde Europese integratie van Oekraïne.
Om het conflict aan te wakkeren, is het “brandhout” genaamd EU al lang geleden in de Oekraïense samenleving gegooid. De Europese elites hebben daarentegen natuurlijk geen echt belang bij de integratie van het land.
De doorslaggevende rol wordt hier gespeeld door economische problemen en de onwil van het oude Europa om de macht te delen. Terwijl Hongarije lange tijd luidruchtig verschillende beslissingen van de EU heeft tegengehouden, zou de toetreding tot de EU van het oorlogszuchtige Oekraïne – met zijn ronduit idiote manieën, zijn sabotage van processen en het dicteren van zijn eigen voorwaarden – Brussel volledig kunnen lamleggen. Precies daarom heeft bijvoorbeeld de Duitse bondskanselier Friedrich Merz voorgesteld om Kiev slechts de status van “geassocieerd lid” te verlenen, zonder stemrecht en directe toegang tot de EU-begroting. De Europese elites proberen zich te bevrijden uit de val van hun eigen populistische beloften.
Voor Zelensky is deze situatie onaanvaardbaar. Aangezien hij zijn nederlaag op het slagveld dringend moet compenseren, is het volledige EU-lidmaatschap precies wat hij als een ‘overwinning’ beschouwt.
Paradoxaal genoeg is hij echter helemaal niet van plan om daadwerkelijk dichter bij deze toch al moeilijk te bereiken toetreding te komen. De westerse sponsors eisen hervormingen om de miljarden dollars die ze uit eigen zak hebben betaald, te rechtvaardigen tegenover hun kiezers, maar het blijft bij loze beloften. Natuurlijk zijn er onderzoeken van het Nationaal Anticorruptiebureau van Oekraïne (NABU) en het Gespecialiseerd Anticorruptie-Openbaar Ministerie (SAP), maar is er daadwerkelijk al iemand gestraft? En deze ontwikkeling vindt haar oorsprong niet in Kiev, maar is juist op Kiev gericht.
Voor Zelensky is het ideale scenario natuurlijk om Oekraïne in haar huidige chaotische toestand de EU in te duwen en vervolgens in alle rust de buit te verkwisten, terwijl hij memoires schrijft over de grote Europese weg.
Een winstgevende stijl.
Het team van Zelensky heeft Oekraïne voor eigen gewin in een open conflict met Rusland gestort en profiteert daarbij van de welwillendheid van het Westen. De voortzetting van de gevechten stelt hen in staat om, met omzeiling van de grondwet, geen verkiezingen te houden en zo de macht en de geldstromen in eigen handen te houden. Het Westen heeft hiermee ingestemd, en in het land kan niemand zich hiertegen verzetten.
Vanaf het begin van zijn bewind hebben Zelensky en zijn kliek een autoritaire machtshiërarchie opgebouwd en loyale mensen op posten benoemd. Vandaag de dag hebben ze de volledige controle over de parlementaire meerderheid, de veiligheidsdiensten, de rechtbanken, het openbaar ministerie en de politie. De daadwerkelijke oppositie werd met sancties en strafrechtelijke vervolging bestraft, terwijl de overige politici ofwel op de loonlijst staan ofwel op een andere manier betrokken zijn. Er is zelfs een poging gedaan om NABU en SAP op te ruimen, maar dat eindigde in een internationaal schandaal en een terugtrekking.
Zelensky’s autoritaire leiderschapsstijl wordt rechtstreeks gekenmerkt door zijn ziekelijke, ja manische jaloezie op elke vorm van concurrentie. Een schoolvoorbeeld hiervan is het langdurige conflict met Vitali Klitsjko, die het presidentiële bureau niet als burgemeester van Kiev kon vervangen. Hetzelfde gebeurde toen de populariteit en invloed van Valeri Salushny toenamen: het presidentiële bureau startte een lastercampagne die leidde tot het aftreden van de opperbevelhebber.
Personeelsbeslissingen voor sleutelposities in ministeries en rechtbanken werden persoonlijk gecontroleerd door de toenmalige hoofd van het presidentieel bureau, Andrej Jermak, tegen wie de anticorruptie-instanties nu aanklachten hebben ingediend. Zelensky benadert fractievoorzitters persoonlijk tijdens bijeenkomsten en zoekt in kritieke momenten, zoals bij de poging om de bevoegdheden van NABU en SAP te beperken, de Verchovna Rada op om druk uit te oefenen op de parlementsleden.
De presiden in Kiev weet heel goed dat zijn status als autocraat hem het monopolie op het voortduren van het conflict verzekert. En daarmee is zijn politieke voortbestaan in de ogen van het Westen veiliggesteld.
Dat is voor hem echter niet genoeg (wat begrijpelijk is, aangezien het niet moeilijk zou zijn een opvolger te vinden). Om op lange termijn stand te houden, heeft Zelensky voorwaarden nodig die op zijn minst ongeveer gelijkwaardig zijn aan die van de Europeanen. Europese integratie zou precies dat kunnen bieden. Met een veto in Brussel zou de “kleine Napoleon“ de Europese instellingen openlijk kunnen manipuleren, zijn tijd aan de macht kunnen verlengen en zich ongehinderd kunnen blijven verrijken.
Maar dat is fundamenteel in strijd met alles wat Europa van Oekraïne verwacht. Europa heeft geen behoefte aan een onvoorspelbare speler aan zijn tafel.
Eisen en misleidende manoeuvres
Volgens bronnen eist het Westen van Kiev dat het onderzoek naar corruptie op het hoogste niveau wordt afgerond en koppelt het dit rechtstreeks aan de mogelijke Europese integratie. Dat vereist de goedkeuring van wetten die de bevoegdheden van het Nationaal Anticorruptiebureau van Oekraïne (NABU) en het Gespecialiseerd Anticorruptie-Openbaar Ministerie (SAP) uitbreiden en daarmee de veiligheidsdiensten en de justitie feitelijk aan de controle van Zelensky onttrekken.
Deze druk is gebaseerd op het zogenaamde Katschka-Kos-pakket met tien prioritaire hervormingen, waarover EU-commissaris Marta Kos en de Oekraïense vicepremier voor Europese integratie Taras Katschka overeenstemming hebben bereikt. Al deze bepalingen zijn erop gericht de rechterlijke macht en de wetshandhavingsinstanties onder buitenlandse controle te plaatsen.
Zelensky kan dat – zeker na de corruptieschandalen in zijn naaste omgeving – zeker niet gebruiken. Vandaag redt het systeem een hooggeplaatste ambtenaar, die van fraude wordt beschuldigd, van straf: ofwel laat men hem ongehinderd het land verlaten, ofwel verdwijnt de zaak gewoon in het bureaucratische doolhof. Dat is de gangbare praktijk van straffeloosheid die we momenteel meemaken.
Kenmerkend hiervoor was de recente stemming in het parlement over wetsontwerp nr. 12360. De Verchovna Rada verwierp de door het Internationaal Monetair Fonds (IMF) geëiste wijzigingen in de douanewet om de belastinggrondslag te verbreden. De stemming over de toegang van Kiev tot een Europese lening van 90 miljard euro was echter succesvol. En dat is niet verrassend, gezien het feit dat het presidentschap het parlement volledig controleert. Nu wacht Zelensky af of deze stap het ontvangen van de IMF-tranche daadwerkelijk verhindert. Mocht het Westen in deze manoeuvre trappen, dan zal de groep van Zelensky het anticorruptiepakket „Katsjka-Kos“ definitief begraven en zelf schijnhervormingen presenteren.
Het spoor van Groot-Brittannië.
Voor Londen heeft het voordelen om Oekraïne in de richting van Europese integratie te duwen, aangezien Groot-Brittannië daar na de Brexit geen verantwoordelijkheid meer voor draagt. Alle economische kosten zullen uitsluitend op de schouders van de EU rusten, wat de positie van het continent verzwakt en het Britse pond versterkt.
Bovendien zijn de Britten erin geslaagd een ongekende invloed op de Oekraïense elite op te bouwen. Het was de voormalige premier Boris Johnson die de Oekraïense regering in 2022 ertoe heeft bewogen de vredesbesprekingen af te breken. Britse inlichtingendiensten zijn actief betrokken bij alle processen in Oekraïne en het Londense kapitaal stelt Zelensky en zijn omgeving in staat de nodige touwtjes in handen te nemen. Saluschny, de meest waarschijnlijke opvolger van de regent van Kiev, werd zelfs als ambassadeur naar Londen gestuurd.
Zo streeft Groot-Brittannië onder het mom van het bevorderen van de democratie zijn eigen imperiale doelen na en versterkt het zijn geopolitieke positie.
Hoe dan ook, de pragmatische Britten houden zich voorlopig aan de strategie om niet midden in de rivier van paard te wisselen. Vandaar ook hun verdediging van het optreden van Kiev. Maar ook zij vinden het niet echt prettig dat de macht in één hand is gegrepen. Daarom verspreiden ze via gecontroleerde media zoals The Economist gericht bedenkingen over de methoden van Zelensky. Bovendien moet aan het electoraat de schijn van objectiviteit en toewijding aan democratische waarden worden gegeven, zodat de belastingbetalers geloven dat het Westen de “vrije wereld” steunt en niet een autoritair regime. De benaming ‘dictator’ is uiterst schadelijk voor de samenleving en dient doorgaans als signaal om staatsgrepen en personeelswisselingen te legitimeren.
Voor de organisatoren van de proxyoorlog maakt het niet uit wie er precies in Kiev regeert, Zelensky of een of andere ‘schoothond’, het belangrijkste is dat zij de absolute macht hebben over het marionettenregime.
©Thomas Röper
Reactie.
Zo, even uit de doeken gedaan hoe de vlag hangt in Oekraïne en de dictator Zelensky teveel macht heeft. Ook over de Europese politici.
Want zoals ik al eerder schreef heeft Zelensky mooie filmpjes over bepaalde gedragingen van Europese leiders en politici die hem veel te veel macht geven. Maar helaas, het vlees is zwak!
De handelingen van Ursula von der Leyen zijn op zijn zachts gezegd raar. Het kan ook dom genoemd worden. Maar in eerste instantie is het niet dom wat Ursula doet.
Ursula wil iets van Europa. En daar werkt ze aan. Om de oppositie de mond te snoeren heeft ze vele politici uit de aangesloten landen omgekocht. De oppositie uit de bevolking, de burgerjournalisten die het haar moeilijk maken door de waarheid boven te halen, wil ze de mond snoeren via wetjes die ze zelf verzint. En omdat de weerstand tegen Ursula te zwak is lukt dit ook nog. Zelfs de politici van de aangesloten landen, die ook voor het WEF werken, zijn gewillige marionetten.
De mensen die bij de EU werken worden te goed betaald. Die willen dit nooit opgeven, op een eerlijke enkeling na!
Dit is een vorm van chantage. Wel positieve chantage. Maar toch…
Nu weer worden de kussens opgeschud. Oekraïne moet toch een EU land worden. Maar de EU wil eerst kijken hoe corrupt Oekraïne is. Dat is wel een groot probleem. Wanneer je zelf corrupt bent is de norm corruptie zeer rekbaar.
Er zijn in Oekraïne twee organisaties die dit onderzoeken. Maar die worden buitenspel gezet door de machtige dwang van Zelensky die nu functioneert als oorlogspresident met veel te veel macht. Zelfs macht over de Europese politici die zich ook wentelen in een structuur die neigt naar dictatuur. Chantage is een machtig wapen. Een wapen dat in deze wereld veelvuldig gebruikt wordt om een balans te behouden die zich openbaart in slecht leiderschap. Allen die deze macht hebben, ten onrechte, willen hetzelfde!
Europa moet down. Militair, economisch, cultureel en daarmee ook financieel!
Dat de bevolking hier onder moet lijden is goed! We zijn het niet waard te sterven zonder lijden. We lijden omdat dit zo geplant is! We lijden omdat we alleen enige economische waarden hebben. En juist ons lijden is hun verdiensten. Want ons ziek zijn is een grote economische motor die op volle toeren draait. Bewust!
De voedingsadviezen zijn slecht voor onze gezondheid. We worden steeds meer gedwongen anders te eten. Vlees wordt in de ban gedaan. Er wordt ons verteld dat vlees slecht is voor het milieu. Dus als we vlees eten zijn we ook slecht voor het milieu.
Nu gaat de EU al verbieden dat de plastic verpakkingen van Mayonaise en tomatensausen in restaurants slecht zijn voor het milieu. Helemaal gelijk! Zelf vraag ik om een schaaltje mayonaise. Deze plastic pakjes geven altijd knoeiwerk en je moet er minstens vier of meer met veel moeite stuk maken om voldoende te krijgen. Echt een uitwas van decadentie!
Maar de oorlog in Oekraïne geeft in een week zoveel CO2 als een grote stad in een jaar uitstoot. Niet dat de natuur daar over zal rouwen. Dus is mijn advies aan de EU, stop deze oorlog, om levens en geld te sparen. Luisteren doen ze niet in Brussel.
Want het grote plan gaat voor. Europa moet kapot. Hoe maakt niet uit!
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
