Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 6 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur.
De volgende fase zal waarschijnlijk een grotere oorlog inhouden.
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
Achteraf gezien zal Trumps tarievenoorlog slechts een peulenschil blijken te zijn vergeleken met de dreigende aanval op de Chinese bevoorradingslijnen.
We gaan een nieuwe fase in van deze oorlog tegen Iran. Het is misschien niet wat velen verwachten (vooral op de financiële markten). Gisteren zei Trump onder andere dat Hormuz open was en dat Iran had toegezegd Hormuz nooit meer te sluiten; dat Iran, met de hulp van de VS, alle zeemijnen heeft verwijderd of aan het verwijderen is, en dat de VS en Iran zouden samenwerken om het hoogverrijkte uranium (HEU) van Iran te winnen. Trump schreef:
“We gaan dit samen regelen. We gaan samen met Iran, in een rustig tempo, naar beneden en beginnen met graven met grote machines … We brengen het zeer binnenkort terug naar de Verenigde Staten”.
De president zei eerder op vrijdag dat Iran had toegezegd de Iraanse HEU-voorraad over te dragen, schrijft Alastair Crooke.
Geen van deze beweringen was waar. Ofwel fabuleerde Trump (hield hij vast aan fantasieën, hoewel hij geloofde dat ze waar waren); ofwel manipuleerde hij de markten. Als het laatste het geval was – dan was het een succes. De olieprijs daalde en de markten schoten omhoog. Naar verluidt werd 20 minuten vóór de bewering dat de Straat van Hormuz open was en nooit meer zou sluiten, een shortpositie van 760 miljoen dollar op olie ingenomen… Iemand heeft ‘een fortuin verdiend’.
Al deze onrust zorgde voor veel verwarring. Trump zei ook dat er zeer binnenkort – zelfs nog afgelopen weekend – een nieuwe onderhandelingsronde en waarschijnlijk een akkoord met Iran zou plaatsvinden. De kans op onderhandelingen is nihil. Het Iraanse persbureau Tasnim meldt dat “de Amerikaanse kant via de Pakistaanse bemiddelaar is geïnformeerd dat wij [Iran] niet instemmen met een tweede ronde [van onderhandelingen]”.
Vanaf het begin van het voorgestelde, door Pakistan bemiddelde staakt-het-vuren, zou Iran de dagelijkse doorgang van een beperkt aantal schepen moeten toestaan. Dit was echter altijd onderworpen aan Iraanse voorwaarden voor doorvaart.
Het netto-resultaat van Trumps manipulaties is geweest dat Iran zijn bestaande voorwaarden met betrekking tot Hormuz, zijn voorraden HEU en zijn ‘recht op verrijking’ opnieuw heeft bevestigd in een strakkere, minder flexibele definitie.
De besprekingen in Islamabad hadden Iran al laten zien dat zijn 10-puntenkader – aanvankelijk door Trump bevestigd als een “werkbare basis” voor het begin van directe onderhandelingen met Iran – dat helemaal niet was. Het Iraanse kader werd tegen het einde van de dag terzijde geschoven, toen de VS terugkeerde naar de belangrijkste pijlers voor de beoogde overwinningsronde: dat Iran de uraniumverrijking voorgoed zou staken; dat het zijn voorraad van 430 kg 60% verrijkt uranium aan de VS zou afstaan, en de openstelling van Hormuz — zonder tolheffing.
Kortom, het standpunt van de VS was simpelweg een voortzetting van de al lang bestaande eisen van Israël. Deze nieuwe ervaring met het bedrog van de VS op vrijdag zal alleen maar hebben bijgedragen aan de bevestiging van de overtuiging van Iran om voortdurend op zijn hoede te zijn en de gekunstelde verwarring te zien als een mogelijke afleidingsmanoeuvre van de VS van geplande militaire escalatie.
Iran heeft, door deze belangrijke eisen te weigeren, de plotselinge, aan het eind van de dag, stopzetting van de steun aan Islamabad door de VS veroorzaakt, en daarmee de cruciale context achter de Amerikaanse ‘walk-out’ blootgelegd: Netanyahu was gefrustreerd. Zeer gefrustreerd. “Zoals [Netanyahu] het vertelt, is ‘de media’, die handige, universele ‘schurk’, erin geslaagd het narratief te verankeren dat Israël de oorlog tegen [Iran] heeft verloren”, schreef Ravit Hecht in Haaretz:
“Er zijn maar weinig mensen die de kracht van korte, scherpe en ondubbelzinnige boodschappen beter begrijpen dan Netanyahu … Nu de tijd dringt en zijn internationale reputatie afbrokkelt, is Netanyahu wanhopig op zoek naar ten minste één ondubbelzinnig succesverhaal uit de ambitieuze doelen die hij in de eerste week van de oorlog verkondigde – toen hoogmoed en adrenaline nog in elke regeringsbriefing doordrongen”.
“Regimeverandering in Teheran? Dat staat niet langer op de agenda. Het vage doel om ‘de voorwaarden te scheppen’ voor een dergelijke verandering is verdampt. Het beëindigen van het ballistische raketprogramma van Iran lijkt nu volstrekt onrealistisch; de ministers van Netanyahu erkennen dat ook. Wat betreft het netwerk van regionale bondgenoten van Iran: de invloed daarvan wordt misschien subtieler, maar weinigen geloven dat het volledig kan worden ontmanteld”.
“Dan blijft er nog één troef over: uranium”.
“De kring rond Netanyahu hoopt dat, net als in eerdere crises, toenemende druk Iran ertoe zou kunnen dwingen zijn voorraad verrijkt uranium te exporteren. Netanyahu zet alles in op die uitkomst – of op de mogelijkheid dat een hernieuwde oorlog het regime nog steeds zou kunnen destabiliseren”.
Dit is de reden waarom vicepresident Vance – die bijna elk uur instructies ontving uit het Witte Huis of Tel Aviv – de besprekingen voortijdig beëindigde. Een korte, scherpe overwinningsboodschap waarvan de toekomst van Netanyahu afhangt, leek duidelijk niet uit de onderhandelingen te komen.
De Amerikaanse constitutionele advocaat Robert Barnes (een vriend van Vance) meldt in een interview dat:
“Trump in september 2025 tekenen van beginnende dementie begon te vertonen … Hij verzint regelmatig dingen, verliest regelmatig zijn geduld en barst uit in schreeuwende tirades, en hij is niet in staat tot kritisch denken. En – volgens Barnes – gelooft Trump in deze toestand oprecht dat de VS Iran heeft verslagen en begrijpt hij niet welke enorme economische schade de sluiting van de Straat van Hormuz toebrengt aan de wereldeconomie”.
Kortom, zegt Barnes, weerspiegelt Trumps waanidee dat Iran op het punt van capitulatie staat zijn aangetaste mentale toestand — een verminderde waarneming van de ‘realiteit’ (een Panglossiaanse interpretatie die minister Pete Hegseth zijn best doet te versterken).
Net als Netanyahu gelooft Trump waarschijnlijk ook dat druk en nog meer druk op Iran de triomfantelijke overwinningsbeker zou kunnen opleveren van het (figuurlijk) omhoog zwaaien van 430 kg verrijkt uranium – hetzij gedwongen afgestaan door economische druk, hetzij op spectaculaire wijze ter plaatse in beslag genomen door Amerikaanse troepen.
Geconfronteerd met deze crisis in het hart van het Witte Huis, zou vicepresident Vance (opnieuw volgens Barnes) achter de schermen koortsachtig hebben gewerkt om een nieuwe ontmoeting met Iran in Islamabad te regelen – ondanks het feit dat het politieke proces opzettelijk werd belemmerd door massale Israëlische lucht- en grondaanvallen in Libanon, waarbij tot 1.000 personen (bijna allemaal burgers) omkwamen of gewond raakten tijdens de onderhandelingen over het staakt-het-vuren, evenals door aanhoudende aanvallen sinds Trump Israël zogenaamd had “verboden” Libanon aan te vallen bij het begin van het staakt-het-vuren in Libanon twee dagen geleden.
Na veel heen en weer gepraat door Pakistan, waarbij berichten alle kanten op gingen, “zei een Iraanse militaire functionaris gisteravond dat Teheran een laatste ultimatum aan de VS had gesteld: Iran stond op het punt om binnen een uur een militaire operatie en raketaanvallen te starten op Israëlische troepen die Libanon aanvallen, wat uiteindelijk Trump dwong een staakt-het-vuren in Libanon af te kondigen”, zij het tot grote woede in Israël. Israëlische functionarissen waren woedend en klaagden dat ze pas achteraf op de hoogte waren gebracht.
Het is volstrekt onduidelijk of Israël zich hieraan zal houden (ze hebben het staakt-het-vuren al geschonden). Netanyahu, alle oppositieleiders van Israël en een grote meerderheid van het Israëlische publiek zijn eensgezind in hun verlangen naar voortzetting van de oorlog.
De besprekingen in Islamabad mislukten ten eerste omdat de kloof tussen beide partijen in één sessie onoverbrugbaar was; en ten tweede omdat de partijen verschillende, en tegenstrijdige visies hadden op de realiteit ter plaatse. De VS gingen de onderhandelingen blijkbaar in vanuit de ‘hypothese’ dat de andere partij militair al vernietigd en wanhopig was.
Iran daarentegen ging de gesprekken in met de overtuiging dat het sterker uit de 12-daagse oorlog was gekomen. In hun visie betekende dit dat het effect van de controle over Hormuz en de Rode Zee nog niet het stadium had bereikt waarin de machtsbalans van de pijn duidelijk in het voordeel van Iran was — en zeker nog niet het punt waarop aanzienlijke concessies van Iran passend zouden zijn.
Wat zal waarschijnlijk de volgende fase zijn? Nou — meer oorlog. Een grotere kinetische oorlog waarbij de focus waarschijnlijk zal liggen op nog een reeks massale raketaanvallen op voornamelijk de civiele infrastructuur van Iran (aangezien de Israëlisch/Amerikaanse doelwitlijst nooit bedoeld was om langer dan een paar dagen aanvallen te doorstaan).
Op 14 april waarschuwde de Russische Veiligheidsraad dat “onderhandelingen over een staakt-het-vuren door Washington [ook] als dekmantel zouden kunnen worden gebruikt om een grondoorlog voor te bereiden … De Verenigde Staten en Israël kunnen de vredesbesprekingen gebruiken om een grondoperatie tegen Iran voor te bereiden, terwijl het Pentagon het aantal Amerikaanse troepen in de regio blijft uitbreiden”.
Trump heeft nu een nieuw front toegevoegd, bedoeld om de economische druk op Iran via sancties en blokkades verder te maximaliseren. China is het primaire doelwit omdat, zoals minister van Financiën Scott Bessent beweert, China de grootste afnemer van goedkope olie uit Iran is geweest. Bessent beweert dat deze nieuwe dimensie het financiële equivalent is van de eerdere kinetische (militaire) aanvallen van de VS en Israël op Iran. Hij noemde het onderdeel van “Operatie Economic Fury” — gericht op het afsnijden van de inkomstenstromen van Iran, met name uit illegale olieverkoop en smokkelnetwerken.
Bessent zei ook dat de VS secundaire sancties zouden opleggen aan alle landen, bedrijven of financiële instellingen die Iraanse olie blijven kopen of die toestaan dat Iraans geld via hun rekeningen stroomt. Hij omschreef dit als een “zeer strenge maatregel”. Bessent waarschuwde expliciet dat als bewezen wordt dat Iraanse fondsen via de rekeningen van een bank worden verplaatst, de VS secundaire sancties zullen toepassen.
Als deze aankondiging bedoeld is om China te dwingen Iran onder druk te zetten om te capituleren voor Israël en de VS, dan is dat een flagrante verkeerde inschatting van de situatie in zowel Iran als China. Het zal waarschijnlijk een averechts effect hebben op Trump.
Dit zal een nieuw economisch front in de oorlog vormen — en de economische oorlog uitbreiden naar een mondiaal niveau.
Het is waarschijnlijk dat China en Rusland deze verklaring zullen opvatten als niets anders dan een nieuwe poging van de VS (na de blokkade van Venezuela) om de energievoorzieningslijnen van China onder druk te zetten. Hormuz blijft nog steeds open voor Chinese schepen. Trumps poging tot blokkade was de eerste stap – en nu dreigt hij met sancties tegen Chinese banken en handel.
Achteraf gezien zal Trumps tarievenoorlog in het niet vallen bij de dreigende aanval op de bevoorradingslijnen van China.
©Alastair Crooke.
Reactie.
Wat in mijn ogen heel duidelijk is, is het feit dat Trump veel moeite doet de wereld economie kapot te maken. Eerst door de prijzenoorlog en nu met de oorlog tegen Iran. Hiermee veroorzaakt Trump een mondiaal tekort aan energie. De enige manier om de wereld economie in het hart te raken. Dit wordt een lange oorlog! De weefgetouwen komen tot stilstand! De Amish doen het goed!
Terug naar de natuur!!!
Deze wereld heeft ons mensen niet nodig. Wij mensen hebben deze wereld nodig.
A is de aarde, die gaat naar de maan. B is de buurman, die heelt het gedaan.
Of we nu kijken naar links of naar rechts, ze zijn, zonder het te beseffen bezig met hetzelfde doel. De een doet het uit liefde, de ander uit haat. De een doet het voor de mensheid en de natuur. De ander tot onderdrukking en macht. De verwarde mensheid ten top!
We willen allen een positie innemen en denken daarmee ons recht te garanderen. Maar welk recht is niet zo duidelijk. Zelfs rechters denken dat. Rechters volgen de regels, of niet en verzinnen zelf of via belangen iets dat hen hier recht geeft. Het onterechte recht van de sterkste. Omdat je als rechter weet dat er een groot en sterk apparaat achter je staat.
We denken dat wij gelijk hebben, maar als we werkelijk kijken met ogen voor de wereld, voor dat wat het belangrijkst is om op deze wereld verder te kunnen, moeten we doen wat het beste is voor deze wereld. En dat is in de eerste plaats respect. Iets dat de meeste mensen die in een moderne wereld leven volkomen hebben verloren.
Vegetariers en veganisten denken veel respect te hebben omdat ze niets van dieren eten. Maar gaan dan voorbij aan het respect voor planten. Ze denken dat planten geen gevoel hebben, dat planten geen bewustzijn hebben. Een enorme vergissing!
We kennen bijna geen dankbaarheid meer. Maar dankbaarheid is respect voor alles dat leeft.
We mogen dus zeer dankbaar zijn voor alles dat wij eten. Zowel voor een dier als voor de planten die wij eten.
De Amish!
De Amish hebben een levensstijl die nauwelijks vervuilend is. En toch zijn deze mensen gelukkig. Ze leven een leven dat voor hen zeer bevredigend is. Het is de wereld om hen heen die voor een aantal een gevoel van afgunst teweeg brengt. Het natuurlijk egoïsme van dat wil ik ook.
Een normaal gevoel! Maar dat er ook voor zorgt dat er remmen wegvallen. Dat we meer willen dan we ons kunnen permitteren. Iets waar de commercie duidelijk misbruik van maakt. De creditkaart is hier een duidelijk voorbeeld van. En westerse regeringsleiders hebben allen een creditkaart. We leven zelfs op credit. We leven op schulden.
Wat vroeger een schande was, is tegenwoordig normaal.
De Amis weten hier weerstand tegen te bieden en leven een leven dat waarde heeft. Ook in de wereld waar verleidingen te kust en te keur worden aangeboden. Allen de sterken onder ons kunnen hier weerstand aan bieden.
De Amish weten dat de natuur het belangrijkste is in ons leven. We hebben pogingen gedaan van de natuur los te komen doordat we dachten dat we het beter konden dan God. Dat we in plaats van de goddelijke natuur machines konden inzetten. Omdat we dachten dat we in plaats van natuurlijke vijanden, vergiftige stoffen konden gebruiken om deze planten te beschermen. Waardoor we ook onszelf vergiftigden.
We dachten via kunstmest een hogere opbrengst te kunnen krijgen. Nu zien we dat dit het micro-organisme vernietigden. Nu is deze aarde waardeloos.
We dachten via olie medicijnen te kunnen maken die de natuur zouden nabootsen. Ze onderdrukten alleen de symptomen en maarte ons eigenlijk ongeneeslijk ziek.
We moeten terug! Trump dwingt ons bewust of onbewust terug. De linkse milieulobby dwingt ons ook terug. Allen ten koste van ons!
Wij kunnen hier iets mee door zelf al pogingen doen terug te gaan en niet meer te luisteren naar politici maar naar ons gevoel, ons bewustzijn.
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
