Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 6 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur.
We bevinden ons in een context van narratieve competitie, gericht op het herdefiniëren van de rol van de Verenigde Staten – en het leiderschap van Trump – als centrale speler
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
In 2026 gebeurde er iets onverwachts op het World Economic Forum in Davos. Men moet elk detail onderzoeken om de diepere dynamiek te begrijpen.
Laten we beginnen met de basisprincipes. Elk jaar, tegen het einde van januari, verandert een klein Zwitsers bergstadje in een wereldwijd podium voor politieke leiders, bedrijfsleiders, academici en invloedrijke figuren uit het maatschappelijk middenveld. Al meer dan een halve eeuw is het WEF het internationale evenement dat – of we dat nu leuk vinden of niet – de aandacht vestigt op de cruciale knooppunten van de wereldeconomie en de wereldpolitiek, en dat fungeert als aanvulling op de politieke dimensie van de Verenigde Naties en de rol van de WHO op het gebied van gezondheid, schrijft Lorenzo Maria Pacini.
Het WEF werd in 1971 opgericht door de Duitse universiteitsprofessor Klaus Schwab. De eerste bijeenkomst in het Zwitserse stadje werd bijgewoond door 450 bedrijfsleiders en had als oorspronkelijk doel management ideeën uit te wisselen en de trans-Atlantische dialoog tussen Europese en Amerikaanse bedrijven te bevorderen. In 1987 nam de organisatie de naam aan waaronder ze vandaag bekendstaat en werd ze een multilateraal mondiaal discussieplatform.
Het WEF werkt volgens een model van stakeholder kapitalisme, dat met name wordt gepromoot via het Davos-manifest van 2020: bedrijven moeten niet alleen winst nastreven voor aandeelhouders, maar ook waarde creëren voor werknemers, de samenleving en het milieu. Deelname is gestructureerd in verschillende niveaus – leden, strategische partners en afgevaardigden (waaronder staatshoofden, CEO’s van grote bedrijven en leiders van het maatschappelijk middenveld) – met hoge lidmaatschapskosten voor bedrijven.
Dit jaar, 2026, kwamen onder de titel “A Spirit of Dialogue” ongeveer 3.000 deelnemers bijeen, waaronder 65 staatshoofden, meer dan 400 politici en ongeveer 850 CEO’s, evenals talrijke innovators en wetenschappers. De discussies in 2026 waren gericht op belangrijke kwesties: samenwerking in een omstreden wereld, verantwoorde innovatie, nieuwe bronnen van groei, investeringen in mensen en “welvaart binnen de grenzen van de planeet”.
Laten we nu eens kijken naar enkele feiten die aan het evenement voorafgingen. Het eerste punt dat opvalt, is dat het internationale landschap van dit jaar heel anders is dan dat van vorig jaar. Een gespannen geopolitieke context – met sterke spanningen tussen grootmachten en kwesties als de klimaatcrisis en de opkomst van kunstmatige intelligentie – domineerde de debatten. Minder Europa, zou je kunnen zeggen, en meer Amerika. De Amerikaanse aanwezigheid was niet alleen numeriek significant, maar ook overweldigend: Donald Trump kwam als een tornado binnen, veegde alles weg en liet verbijstering achter. Hij kwam en voegde, midden in het evenement, de oprichting van zijn Board of Peace toe.
Het tweede punt is juist de afwezigheid van een sterke Europese kracht. De enige stem die echt te horen was, was die van Emmanuel Macron, met een blauw oog en een bril in Top Gun-stijl, in een wanhopige poging om zich te profileren als de enige waardige gesprekspartner van het oude Europese systeem, terwijl de wereld zich naar andere evenwichten beweegt. Christine Lagarde en Ursula von der Leyen waren, afgezien van de gebruikelijke pro-Europese retoriek, vrijwel ineffectief en beslist ingetogen.
Er is iets aan het veranderen
Objectief gezien heeft het Forum de rol van Davos als zenuwcentrum van netwerken, invloed en uitwisseling van ideeën bevestigd – al dan niet in Amerikaanse stijl. En zeker, deze injectie van Amerikaanse macht in het WEF heeft het belang ervan nieuw leven ingeblazen en veel aandacht getrokken. Toch moet men zich afvragen of dit in constructieve of destructieve zin is gebeurd: Trump zet zijn wereldwijde pokerspel voort en spaart niemand. Zijn “legitimering” is misschien niet meer dan een façade waarmee hij een globalistisch centrum van invloed heeft gekoloniseerd dat duidelijk eurocentrisch was; het effect is in de praktijk geweest dat het zo door elkaar is geschud dat het alle aandacht opeist.
De Board of Peace – die in een ander artikel zal worden besproken, is het onderwerp van de maand geworden en overschaduwt bijna volledig de trends in de media. Zelfs de aangekondigde driehoekige onderhandelingstafel tussen de Verenigde Staten, Oekraïne en Rusland slaagde er niet in om de belangstelling van de pers en de politieke aandacht in dezelfde mate te ondermijnen.
Deze episode is symbolisch wanneer ze wordt bekeken door de lens van informatie oorlogvoering en narratieve concurrentie tussen geopolitieke polen en tegengestelde allianties. Davos vertegenwoordigt een bevoorrecht platform met wereldwijde zichtbaarheid, waar de gelijktijdige aanwezigheid van politieke leiders, economische besluitvormers en internationale media een snelle verspreiding van narratieven mogelijk maakt. In dit scenario werd het initiatief van Trump gepresenteerd in sterk performatieve bewoordingen, waarbij de nadruk lag op absolute waardebegrippen als “vrede”, ‘stabiliteit’ en “mondiaal leiderschap”, ongeacht de juridische, institutionele of operationele definitie van het nieuwe orgaan.
De journalistieke berichtgeving, zowel in de traditionele media als in de digitale ruimte, droeg ertoe bij dat de Board of Peace al een discursief evenement werd nog voordat het een concrete politieke speler was geworden. De nieuwsberichten richtten zich vooral op de figuur van de promotor, op selectieve steunbetuigingen en op kritische reacties van regeringen en multilaterale instellingen, in plaats van op een inhoudelijke beoordeling van de bevoegdheden, besluitvormingsmechanismen of de relatie met het systeem van de Verenigde Naties. Deze verschuiving van aandacht van het structurele naar het symbolische vlak is typerend voor infowarfare-operaties, waarbij het primaire doel niet het behalen van onmiddellijke resultaten is, maar het innemen van cognitieve en narratieve ruimte.
We bevinden ons dus in een context van narratieve competitie, gericht op het herdefiniëren van de rol van de Verenigde Staten – en in het bijzonder het leiderschap van Trump – als centrale speler en alternatief voor traditionele multilaterale mechanismen.
Over het geheel genomen zijn we getuige van een krankzinnige dans: Europeanen lijken onder invloed van een of ander bedwelmend middel te staan en verliezen de controle zodra een Amerikaanse of Mondiaal Zuidelijke gesprekspartner ten tonele verschijnt; Amerikanen spelen de rol van dansleider, terwijl de anderen het ritme volgen – een ritme dat meer lijkt op de macabere dans die het einde van het oude Europese systeem markeert. En dit alles speelt zich af op Europese bodem, te midden van de bergen die symbool staan voor het bolwerk van de elites.
Probeer zelf maar eens de betekenis van dit krachtige teken des tijds te doorgronden.
©Lorenzo Maria Pacini.
Reactie.
Natuurlijk is Trump ook bezig zich te profileren als nieuwe leider en de VS als belangrijkste speler in de wereld. Maar is dat het enige dat hij wil?
Volgens mijn mening is Trump ook met iets anders bezig!
Hij wil de oude structuren afbreken en er nieuwe voor in de plaats stellen.
Zijn “Board of Peace” laat zien dat de VN een nazizionistische organisatie is die moet worden afgebroken omdat deze organisatie geen recht doet aan de eigen doelstellingen. De aangesloten landen worden niet in gelijkheid en eerlijkheid beoordeelt. Net als het Internationaal gerechtshof in Den Haag waar willekeur zichtbaar is. Deze verouderde westerse instellingen moeten worden vervangen willen we komen tot een eerlijke verhouding tussen landen. De hegemonie van de VS moet worden afgebroken. Dit zonder de macht van de VS te breken.
Hierin is het erg belangrijk dat de landen die worden uitgenodigd mee te doen aan “Board of Peace” allen gelijke rechten krijgen.
Hierin speelt de uitnodiging van Trump aan Rusland een grote rol omdat Trump hier laat zien dat Rusland mee moet doen om het te kunnen laten slagen. Poetin heeft op deze uitnodiging geantwoord dat hij hier mee wil doen op voorwaarden dat het inlegbedrag gehaald wordt uit de bevroren tegoeden die Rusland in het westen heeft staan.
Dit is een heikel punt omdat de EU commissie een poging heeft gedaan dit geld te stelen. Wat een flagrante misdaad is omdat de internationale afspraken hier duidelijk aangeven dat dit wettelijk niet mag! Maar we weten allemaal dat de EU commissie zichzelf de corrupte das heeft omgedaan en nu een groot tekort heeft aan zuivere zuurstof.
Dat is ook een reden dat Trump zich tegen de EU keert omdat hij vond dat de EU commissie een niet gekozen nazizionistische instantie is die moet verdwijnen. Maar dat is iets dat de aangesloten landen zelf moeten doen. Hierin zijn twee mogelijkheden. Of er wordt een eerlijke verkiezing georganiseerd waaruit de Europese bevolking een keuze kan maken wie er in de commissie komen. De andere keuze is dat de EU wordt opgeheven en dat de landen weer soeverein worden en met elkaar afspraken maken betreffende hoe met elkaar om te gaan.
Hierin is het ook mogelijk dat elk land zich kan aansluiten bij de BRICS landen om met elkaar op eerlijke basis handel te drijven en met respect om te gaan met de andere aangesloten landen.
Verder zal ook de WHO moeten veranderen omdat deze organisatie zich profileert als gezag hebbend terwijl ze geen enkele wettelijke positie hebben in de wereld. Ze doen wel alsof ze die hebben.
Dit zal kans op oorlog tussen landen zeker verminderen!
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
