Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 6 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur.
Nog niet zo lang geleden waren alle weldenkende liberalen ervan overtuigd dat fossiele brandstoffen binnenkort “gestrande activa” zouden worden, zoals The Guardian het ooit omschreef. Koolwaterstofgebaseerde energiebronnen zouden steeds waardelozer worden naarmate de wereld een mooie toekomst met hernieuwbare energie tegemoet ging, zo luidde de gedachte. Maar zoals de overname van Venezuela door president Trump aantoont, zit er in feite nog veel leven in die reserves; zoals het progressieve American Prospect onlangs betreurde, heeft het ‘fossiele brandstoffenimperium’ teruggeslagen.
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
Door de overname in Venezuela komen ’s werelds grootste bewezen oliereserves onder Amerikaanse controle. Onder Trump zag Washington dat Venezolaanse energie vijandige landen ondersteunde, met name China, dat afhankelijk is van olie-import. Voorlopig berooft de staatsgreep in Venezuela het Middenrijk van meer dan 800.000 vaten per dag, terwijl het een waardevolle klant en een bron van inlichtingen voor de Russen en hun islamitische bondgenoten wegneemt, schrijft Joel Kotkin.
Dit naakte neo-imperialisme zou wel eens gunstig kunnen uitpakken, niet in de laatste plaats voor de zwaar onder druk staande Venezolanen. Amerikaanse supermajors zoals Chevron zijn ook natuurlijke begunstigden, met enorme middelen die worden ingezet om de chaotische energiesector van het land te moderniseren en zo de eens zo trotse relatieve welvaart te herstellen.
Het belangrijkste punt is dat succesvolle economieën ofwel over fossiele brandstoffen beschikken, ofwel gemakkelijk toegang tot deze brandstoffen moeten hebben. Dankzij hun gasreserves en de inkomsten die deze genereren, hebben de monarchieën in de Perzische Golf veel meer invloed dan dichtbevolkte Arabische staten zoals Egypte, die geen olie en gas hebben. Rusland heeft zijn invasie van Oost-Oekraïne kunnen financieren en zware westerse sancties kunnen weerstaan dankzij zijn koolwaterstofreserves. China en India proberen de invoer daarvan veilig te stellen waar ze maar kunnen, vooral tegen spotprijzen. Europese kernmachten zoals Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland zouden ondertussen veel meer invloed kunnen uitoefenen als ze hun eigen overvloedige voorraden schaliegas zouden aanboren, maar hun regeringen weigeren dat te doen vanwege irrationele groene fobieën over hydraulische fracturering.
Buiten Europa echter maakt de erkenning van fossiele brandstoffen als een belangrijk element van de geopolitiek een einde aan decennia van groene campagnes die bedoeld waren om angst voor emissies aan te wakkeren en wensdenken over hoe deze te verminderen te promoten. In de academische wereld en de media worden afwijkende stemmen, zelfs academici die antropogene klimaatverandering accepteerden, vervolgd als ze zich niet onderwerpen aan de encyclieken van het groene pausdom.
Maar het groene doemdenken heeft de realiteitstest niet doorstaan. We weten nu dat voorspellingen over klimaatcrises, waarvan sommige teruggaan tot de jaren zeventig, overdreven of zelfs ronduit onjuist zijn gebleken. Zo voorspelden zowel ABC als NBC in 2008 stoutmoedig dat New York in 2015 onder water zou staan; toen ik onlangs mijn geboortestad bezocht, leek die echter nog steeds op het droge te liggen.
WEF-lid eist 94% minder ‘mensenvoeten’ op planeet om Agenda 2030-doelstellingen te halen
Het tempo van het uitsterven van soorten, dat vaak aan klimaatverandering wordt toegeschreven, is vertraagd, en zelfs de ijsberen blijven gedijen bij de iets hogere temperaturen.
In een paper uit 2021 van David Rode en Paul Fishbeck, onderzoekers aan de Carnegie Mellon University, werden apocalyptische voorspellingen vanaf de eerste Earth Day in 1970 bijgehouden. In een halve eeuw tijd is 61% van de voorspellingen over de ondergang van de planeet voorbijgegaan (en de planeet bestaat nog steeds en draait gewoon door). Zelfs de toegewijde klimaatalarmisten van het tijdschrift Nature zijn gedwongen een studie in te trekken waarin werd beweerd dat de wereldeconomie zou krimpen als gevolg van klimaatverandering.
Het in duigen vallen van het worstcasescenario gaat hand in hand met de aanhoudende kracht van fossiele brandstoffen, die de dominante energiebron blijven; zelfs steenkool is in opkomst. Ondanks de miljarden die westerse belastingbetalers hebben uitgegeven om hernieuwbare energiebronnen te subsidiëren, is het wereldwijde gebruik van koolwaterstoffen 30 keer groter dan dat van wind- en zonne-energie samen, zoals energieanalist Robert Bryce opmerkt. In het afgelopen decennium is het wereldwijde energieverbruik uit wind- en zonne-energie met 9.000 terawattuur per jaar toegenomen, maar dat uit fossiele brandstoffen met 13.000 terawattuur.
Energie uit fossiele brandstoffen blijft “het bloed” dat economische strijd wint, waaronder de drang om datacenters voor kunstmatige intelligentie te bouwen. Een tijdlang profiteerde China van alle voordelen van de heropleving van fossiele brandstoffen door op grote schaal kolencentrales te bouwen (dit terwijl de Volksrepubliek zwaar investeerde in groene technologieën). Ondertussen legde het Westen, inclusief de Verenigde Staten onder president Joe Biden, zichzelf aan banden.
Amerikanen en Europeanen leden hieronder. De levensstandaard in het de-industrialiserende Westen is al verslechterd, met name voor de middenklasse. Vooral Europa heeft een decennium van stagnatie doorgemaakt. Amerikanen die onder het gezamenlijke bewind van groen kapitaal en een groene regering werken, hebben eveneens te lijden gehad.
In mijn adoptieprovincie Californië zijn de elektriciteitstarieven sinds 2008 met maar liefst 80% gestegen, vergeleken met 28% in het hele land. Ooit een belangrijke olieproducent, heeft de Golden State nu te kampen met de hoogste energieprijzen van het land en is het volledig afhankelijk van buitenlandse bronnen in Zuid-Amerika en Saoedi-Arabië.
Hoge energieprijzen treffen vooral de minder gematigde, overwegend Latino-bevolkte binnenlanden van Californië. De crisis heeft geleid tot een afname van het aantal banen in de industrie; sinds 1990 is een derde van de banen in de productiesector in Californië – 1,3 miljoen banen – verdwenen. De ongelijke gevolgen voor de verschillende klassen zijn onlangs bevestigd in een onderzoek van de California Air Resources Board, waarin wordt voorspeld dat dit beleid zal leiden tot een aanzienlijke daling van het inkomen voor personen die minder dan 100.000 dollar per jaar verdienen, terwijl het inkomen voor personen boven deze drempel zal stijgen.
Idiote klimaatactivisten die zichzelf aan de weg ‘vastlijmden’ hebben misschien een amputatie nodig
“Zelfs sommige Democraten erkennen de geopolitieke realiteit.”
Als ze vasthouden aan de klimaatagenda, is de enige manier waarop plaatsen als Europa en Californië tegen 2050 “netto nul” kunnen bereiken – een doel dat China met minstens nog een decennium heeft uitgesteld – door toekomstige groei te onderdrukken. Eric Heyman van Deutsche Bank merkt op dat een dergelijk beleid catastrofale gevolgen zou hebben voor de levensstandaard van de middenklasse in het Westen. Maar de Chinese leiders zullen hun bevolking niet opofferen om de levensstandaard te verlagen, ongeacht de milieukosten.
Maar Amerika onder president Trump gaat een andere, betere richting uit. En zelfs sommige Democraten gaan mee in de erkenning van de geopolitieke realiteit. In de Verenigde Staten hebben Democratische wetgevers, zoals Axios onlangs meldde, het gebruik van de Green New Deal vrijwel opgegeven, zelfs temidden van hun voortdurende veroordelingen van alles wat met Trump te maken heeft. “Vandaag de dag lijkt de Green New Deal ten onder te zijn gegaan, onder de onverbiddelijke zwaartekracht van de economische en politieke realiteit”, aldus Will Marshall, een ervaren Democratisch beleidsexpert. Onder de Democraten in het Congres wordt het eens zo gehypete programma nog maar door een handjevol mensen genoemd, tegenover meer dan 1000 keer in 2020.
Slechts 6% van de Amerikanen noemt het klimaat als een belangrijke zorg, een fractie van degenen die inflatie als hun grootste probleem zien. Nu deze zorgen zijn vervaagd, heeft zelfs de ultragroene gouverneur van Californië, Gavin Newsom, raffinaderijen gesmeekt om in de staat te blijven.
De vooruitzichten voor groenen zijn nog slechter in de ontwikkelingslanden. In Afrika, het enige continent waarvan de bevolking sterk groeit en waar nu ook vijf van de tien snelst groeiende economieën ter wereld te vinden zijn, schrikken regeringen over het algemeen terug voor het adopteren van netto-nulideologieën. Leiders kiezen ervoor om de berispingen van Greta Thunberg en de groene non-profitorganisaties te negeren. In plaats daarvan geven ze prioriteit aan het voorzien van elektriciteit aan de ongeveer 600 miljoen mensen in Sub-Sahara Afrika die daar nu geen toegang toe hebben.
Greta Thunberg is zowel gek als gevaarlijk
De voormalige Nigeriaanse president Muhammadu Buhari heeft bijvoorbeeld gewaarschuwd dat het klimaatbeleid dat door westerse non-profitorganisaties en hulporganisaties wordt bepleit, een energiecrisis op het hele continent zou kunnen veroorzaken. De president van Oeganda, Yoweri Museveni, lanceerde in november 2022 een vernietigende aanval op het Europese klimaatbeleid en verklaarde dat het “moreel failliet” is dat Europa Afrikaanse fossiele brandstoffen gebruikt, terwijl het Afrika hetzelfde recht ontzegt. Museveni beschuldigde westerse landen ervan “één regel voor hen en een andere regel voor ons” op te leggen, terwijl ze van Afrika verwachten dat het zijn ontwikkeling opoffert voor klimaatdoelstellingen die Europa zelf niet heeft gehaald.
“Het klimaat-industrieel complex”, zoals Bjorn Lonborg het noemt, raakt, nou ja, zonder energie. Zelfs vóór de terugkeer van Trump gingen veel groene bedrijven, ondanks subsidies, failliet als gevolg van hoge kosten en slechte leveringen.
Toch is het veel te vroeg om de definitieve ondergang van de klimatisten te verkondigen. Ze blijven diep geworteld in de universiteiten en de mainstream media en zijn druk bezig met oplichting in de enorme non-profitsector. Een generatie kinderen die al onderwijs heeft gekregen in de wetenschap van klimaatverandering, hoe overdreven ook, kan hen helpen weer op te komen. Ook zullen degenen die in “duurzame energie” hebben geïnvesteerd, geïnteresseerd zijn in het terugverdienen van hun verliezen onder Trump.
In plaats van de basis van onze welvaart en hoop voor de ontwikkelingslanden te ruïneren, moet de mensheid zich aanpassen, net zoals onze soort dat heeft gedaan tijdens eerdere, en vaak dramatischere, klimaatveranderingen. In de komende jaren moet de wereld zich door een moeilijke periode heen slaan door de uitstoot te verminderen met praktische maatregelen, zoals het gebruik van aardgas in plaats van steenkool en het herstel van kernenergie. De opvolgers van Trump zullen deze realiteit misschien niet volledig omarmen. Maar voor de nabije toekomst zijn fossiele brandstoffen in ieder geval terug, voor beter of slechter, en zullen ze de geschiedenis net zo goed bepalen als in de afgelopen eeuw.
©Joel Kotkin
Reactie.
Op alle fronten heeft de groene energie haar steentje bijgedragen aan de neergang van economieën. De enorme bedragen die als subsidie werden verspilt zijn aan de economie onttrokken. Ook het steeds meer vragende belastinggeld werd niet besteed aan het beter worden van de omstandigheden van de bevolking. Nee, het was zelfs dat alles duurder werd omdat de groene deal veel te belangrijk werd gemaakt. Hier is ook het enorme verliespunt van de oorlog in Oekraïne debet aan. Althans voor Europa.
Een Europa dat gedoemd is ten onder te gaan aan de waanzin van enkele politici die in dienst zijn of gechanteerd worden door het WEF. Deze politici moeten allemaal berecht worden door onafhankelijke rechters wegens wangedrag, misleiding en het ontnemen van de grondwettelijke rechten die ieder mens heeft, en meer!
Wij hebben een enorme gasbel in Nederland. Die is dicht, ondanks het tekort aan energie. Ondanks de enorme winsten die zijn gemaakt in het verleden, zijn de mensen die schade hebben opgelopen wegens de verzakking van de grond, nog steeds niet volledig gecompenseerd. Dit is te danken aan de politici die nu al meer dan 15 jaar de macht hebben. Denkt u dat de bevolking zo dom is nog steeds voor deze politici te kiezen? Het waren steeds dezelfde partijen die de neergang van Nederland prominent en begeleid van mooie woorden uitvoerden.
Uit de getoonde verkiezing uitslagen lijkt dit wel zo. Dus komt de vraag naar boven of die uitslagen wel kloppen met de werkelijke keuze van de bevolking. Of zijn die verkiezingen de laatste 10 jaar gemanipuleerd via computers?
Nu heb ik ergens gelezen dat er plannen zijn om de gasbel in Groningen te laten beheren door een maatschappij uit Oekraïne. Of dit waar is laat ik even in het midden.
Maar stel, stel dat dit wel gebeurt. Wat kunnen dan de consequenties zijn?
Deze maatschappij is er natuurlijk om winst te maken. Het land is in oorlog, dus zal een deel van dit geld gespendeerd worden aan die oorlog.
Nu wordt er veel gas uit de grond gehaald en die grond zakt harder dan ooit te voren. Wie draait er op voor de schade. Wanneer Nederlandse politici er al decennia over doen om te compenseren? Wat hebben de mensen in Groningen voor kans tegen de politici van een land in oorlog! Een land waarvan we weten dat het net zo corrupt is als de EU commissie!
Daar kunnen we niet veel van verwachten. Maar wat kunnen wij doen? Wat zijn onze rechten? Hebben we nog rechten? En als we die rechten hebben, waar kunnen we die halen?
Wij, de bevolking kunnen alleen ééns in de vier jaar een keus maken. Een keus waar geen enkele zekerheid is. Maar het is ook alleen maar een keus. We kunnen niets afdwingen. Hebben daarin geen enkel recht. En dat is toch zeer vreemd in een democratie?
In een democratie moet het toch mogelijk zijn de bevolking te laten bepalen wie als politicus goed gevonden wordt en wie buiten de boot valt gezien de kwaliteit die je als politicus hebt!
Een dergelijk recht zal nooit door politici worden gegeven. Dus is het belangrijk dat we dit recht afdwingen. Hoe is een vraag die ik graag door de lezers wil laten beantwoorden.
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
