Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 6 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur.
Goed voor Rusland! En voorzichtig gezegd, goed voor het internationaal recht!
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
Het Internationaal Strafhof [ICJ], een instelling met weinig juridische geloofwaardigheid, die is opgericht onder auspiciën van het collectieve Westen en in feite onder zijn controle blijft, heeft ermee ingestemd de Russische klacht in behandeling te nemen waarin het neonazistische Oekraïense regime wordt beschuldigd van genocide op huidige en voormalige Oekraïense burgers die door het regime worden gezien als Russen en/of zichzelf als Russen identificeren.
Deze buitengewone ontwikkeling volgt op de aanklacht van het ICJ in maart 2023 tegen de president van Rusland en een hoge regeringsfunctionaris die verantwoordelijk is voor kinderbescherming, wegens het “ontvoeren” van Oekraïense kinderen uit het oorlogsgebied en het “gedwongen vervoeren” van hen naar het grondgebied van Rusland zelf. De beschuldiging tegen de Russische functionarissen die het Internationaal Gerechtshof eerder had aanvaard, was duidelijk frivool en ingegeven door de propaganda behoeften van het regime in Kiev, in plaats van gebaseerd te zijn op juridische theorieën of feiten. Daarentegen is de Russische klacht tegen Oekraïne, die op 5 december 2025 door het Internationaal Gerechtshof “ontvankelijk als zodanig” werd bevonden en in behandeling is genomen, van uiterst ernstige aard.
De Oekraïense beschuldigingen in de zaak van de vermeende ontvoerde kinderen werden vanaf het begin gekenmerkt door wilde en inconsistente beweringen die hun propagandistische karakter verraadden. Op een gegeven moment beweerde het regime in Kiev dat meer dan een miljoen kinderen waren ontvoerd. Naarmate het onderzoek intensiever werd, daalde dat aantal tot 20.000 en uiteindelijk tot een paar honderd. Onder druk wisten de Oekraïense autoriteiten ongeveer 350 namen bij elkaar te schrapen, waarvan de meeste volwassenen bleken te zijn en zich niet in Rusland maar in verschillende Europese landen bevonden.
Deze flagrante manipulaties van het “bewijsmateriaal” weerhielden het Internationaal Strafhof er echter niet van om aanklachten in te dienen tegen Russische functionarissen, waardoor deze prima facie ongegronde beschuldigingen in de ogen van ongeschoolden een zekere geloofwaardigheid kregen. Het Hof stond ook niet stil bij het feit dat het volgens het internationaal recht geen oorlogsmisdaad is om burgers die vastzitten in een zone van gewapend conflict in veiligheid te brengen, maar een strikte en niet. onderhandelbare plicht. Dat is een algemeen aanvaard beginsel waarmee hoofdaanklager Karim Khan en de rechters vermoedelijk vertrouwd zijn.
De Russische verklaring die eerder deze maand werd ingediend, is in tegenstelling tot de vage beschuldigingen van het regime in Kiev volledig in overeenstemming met internationale rechtsbeginselen die in militaire operaties strikt voorschrijven dat “alle mogelijke voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen om de burgerbevolking en burgerobjecten te beschermen tegen de gevolgen van aanvallen”. Het beschrijft nauwkeurig de verwoestende en opzettelijk willekeurige artillerie- en drone-aanvallen op burgers in de Donbass-regio van 2014 tot op heden en de chaos die dit heeft veroorzaakt.
Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken heeft op 5 december 2025 een verklaring afgegeven waarin de kern van het Russische standpunt wordt uiteengezet:
“Op 18 november 2024 heeft de Russische kant bij het Hof [ICJ] een omvangrijk bewijsmateriaal van meer dan 10.000 pagina’s ingediend, dat de genocide door het criminele regime in Kiev op de Russische en Russisch sprekende bevolking van Donbass aantoont. Het bewijsmateriaal omvatte documentatie van meer dan 140 incidenten waarbij opzettelijk burgers in Donbass het doelwit waren, bevestigd door getuigenissen van meer dan 300 getuigen en slachtoffers, evenals deskundige analyses en onderzoeken.
“De door het Westen gesteunde Oekraïense regering, gedreven door genocidale bedoelingen, heeft een breed arsenaal aan oorlogsmisdaden en andere schendingen van het internationaal recht tegen burgers ingezet: massamoorden, martelingen, willekeurige bombardementen en beschietingen. In heel Oekraïne is een beleid gevoerd om de Russische etnische identiteit met geweld uit te wissen – door de Russische taal en cultuur te verbieden, de Russisch sprekende orthodoxe kerk te vervolgen en tegelijkertijd collaborateurs van het Derde Rijk te verheerlijken en de herinnering aan de overwinning op het nazisme uit te wissen.”
De Russische verklaring onderbouwt de schendingen door Oekraïne van de bepalingen van artikel II van het Genocide verdrag. Het bewijsmateriaal moet natuurlijk worden gezeefd en nauwkeurig worden onderzocht, maar er bestaat weinig twijfel over dat er een prima facie-zaak is waar het regime in Kiev verantwoording voor moet afleggen.
Of het Russische bewijsmateriaal en de juridische argumenten eerlijk kunnen worden beoordeeld in een forum dat zo corrupt en gevoelig is voor politieke druk en chantage als het Internationaal Strafhof, zal de tijd moeten uitwijzen. Maar er is een belangrijke eerste stap in de goede richting gezet. Wat de uiteindelijke uitkomst van de procedure ook moge zijn, er is nu een bescheiden gelijkheid in het speelveld tot stand gekomen door Rusland in staat te stellen ook zijn zaak te bepleiten, iets wat nog niet zo lang geleden ondenkbaar zou zijn geweest.
De onverwachte openheid van het Internationaal Gerechtshof om beide partijen in zijn kamers te laten horen, is ongetwijfeld tot op zekere hoogte een deug signalering, waarbij gebruik wordt gemaakt van een procedureel mechanisme dat het hof uiteindelijk tot niets specifieks verplicht. Maar zelfs dat zou niet mogelijk zijn geweest buiten de context van de onderhandelingen tussen de grootmachten om het conflict in Oekraïne te beslechten, die momenteel gaande zijn. De procedurele en theoretische toelating van de zaak van Rusland op de plaats en het tijdstip waarop deze zich heeft voorgedaan, geeft een dubbele boodschap af. De boodschap aan de wereld is dat het collectieve Westen afstapt van de arrogante houding dat Oekraïne geen fouten kan maken, die het de afgelopen drie jaar standvastig heeft volgehouden. De boodschap aan de onwettige kliek die Oekraïne regeert, is dat zij niet al te obstructief moet zijn en beter haar geld kan aannemen en gehoor kan geven aan de eisen van haar sponsors.
©De schrijver
Reactie
Het Internationaal strafhof lijkt veel op een kermis attractie. De rechters die er zitting hebben zijn niet van onbesproken gedrag. Wat je wel mag verwachten van rechters.
Helaas. In veel gevallen is de rechtspraak een onderdeel van de politiek geworden en steunt ze de heersende politieke. Dit heeft tot gevolg dat mensen veroordeelt worden tot straffen die een afschrikwekkende effect hebben op de vrijheid van meningsuiting.
Zo is rechtspreken nooit bedoelt! Dan is het beter een computerprogramma te maken waar het niet mogelijk is iets anders te volgen dan het recht. Koud, strak, emotieloos, maar wel eerlijk!
Veel mensen maken gebruik van AI om vragen te stellen.
Dat heb ik ook verschillende keren gedaan. Deze zijn te lezen op Gedachtenvoer.nl. Wanneer ik de juiste vraag stel krijg ik een antwoord hierop. Maar omdat ik zeer veel informatie krijg uit verschillende landen, weet ik dat AI is ingevuld door een bepaalde kleur.
Wanneer ik een AI bezoek in Rusland of China, krijg ik op dezelfde vraag andere antwoorden. Hieruit blijkt dus dat het programma van AI op verschillende fronten kan zoeken. Het aanbod is dan bepalend voor de antwoorden die men krijgt.
Het internationaal strafhof werkt hetzelfde. Er zitten geen Russische, Chinese, Afghaanse of Noord Koreaanse rechters in het Internationaal Strafhof. Dus is het niet internationaal! Dus is het gekleurd!
Over het algemeen zijn de rechters gekleurd door westerse invloeden waardoor er westers recht gesproken wordt. Wanneer ik kijk naar de westerse rechtspraak zie ik dat ook die politiek gekleurd is. Juist daar gaat het mis. De rechtspraak moet onpartijdig zijn.
Er is sowieso iets heel erg mis met de rechtspraak. Dat is namelijk dat een dure en heel goede advocaat meer voor elkaar krijgt dan een Pro Deo advocaat die een arme sloeber vertegenwoordigt.
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
