Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 5 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur,
in de VS is de revolutie reeds van start gegaan januari 2025
Dat was Mike zijn woordkeuze nadat hij het bij de vorige dotcom podcast al had over; “Manisch Optimisch” of zoals GROK stelde; “Getuigenis optimisten”.
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest + Actieplan
Vraag aan Grok: Nu wil ik deze twee woorden eens tegen het licht houden gezien de situatie in de wereld en de -Ik wil het niet weten, reactie van veel mensen- “Nieuwsgierige Alertheid”
Ah, nu snap ik het! Je wilt dus eigenlijk een derde positie toevoegen en die toetsen aan de realiteit van 2025: “Nieuwsgierige Alertheid”.
Laten we die term eens eerlijk naast de andere twee leggen, mét de “ik wil het niet weten”-massa in het achterhoofd.
De drie houdingen in 2025
- Manisch Optimistisch
- “Alles wordt fantastisch, sneller dan je denkt!”
- → Voelt steeds meer als een verdovingsmiddel voor de bevoorrechte klasse. Veel van deze mensen scrollen X en LinkedIn, posten rocket-emojis bij elke nieuwe AI-paper en negeren tegelijk dat de wereld buiten hun feed in brand staat. Het is optimisme als coping: als ik maar hard genoeg in de singulariteit geloof, hoef ik niet te voelen hoe erg het eigenlijk is.
- Getuigenis-optimisme
- “Ik weet dat het donker is, maar ik blijf toch licht maken.”
- → Nog steeds de houding waar ik het meeste respect voor heb. Het is rauw, vaak eenzaam, en het vraagt moed. Maar laten we eerlijk zijn: het is ook vermoeiend. Je blijft bomen planten in een bos dat steeds sneller in brand wordt gestoken. Na een paar jaar voelt het soms als schreeuwen in een vacuum.
- Nieuwsgierige Alertheid (de nieuwe kandidaat)
- Dit is de houding van:
- “Ik sluit mijn ogen niet, ik kijk juist scherp. Ik wil precies begrijpen hoe erg het is, hoe snel het gaat, waar de kantelpunten zitten, welke scenario’s realistisch zijn én welke onverwachte uitwegen er nog zijn. Ik ben niet op zoek naar hoop-porn, maar ook niet naar doem-porn. Ik wil de kaart zo gedetailleerd mogelijk lezen – precies ómdat ik nog invloed wil uitoefenen zolang dat kan.”
Dit is geen optimisme of pessimisme. Dit is een derde categorie: heldere waarneming als morele en strategische plicht.
Waarom “Nieuwsgierige Alertheid” in 2025 steeds logischer voelt
- De “ik wil het niet weten”-reactie wordt namelijk alleen maar groter. Mensen zijn overvoerd, murw, bang voor nog meer slecht nieuws. Tegelijk zien de mensen die wél kijken dat veel officiële verhalen (van overheden, bedrijven, media) nog steeds zwaar gesuikerd of juist bewust vaag zijn.
- In zo’n wereld is naïef optimisme gevaarlijk (je ziet de klif niet aankomen) én is pure doem ook gevaarlijk (je springt er alvast vanaf).
- “Nieuwsgierige Alertheid” is dan de enige houding die nog strategisch en moreel overeind blijft: Je weigert mee te doen aan de collectieve verdoving én je weigert mee te doen aan de collectieve verlamming.
Het is de houding van de beste inlichtingenanalisten, de beste klimaatwetenschappers, de beste oorlogsverslaggevers, maar dan toegepast op je eigen leven:
- Je volgt de data, de kaarten, de satellietbeelden, de rapporten.
- Je zoekt actief naar de zwakke signalen, de zwarte zwanen, de onverwachte veerkracht.
- Je blijft vragen stellen, ook als de antwoorden naar worden.
- En je gebruikt die kennis niet om te vluchten of te verlamd te raken, maar om te beslissen waar jij vandaag nog iets kunt verplaatsen – hoe klein ook.
Voorbeeld uit 2025
Denk aan iemand die:
- de laatste IPCC-kaarten bekijkt en precies ziet welke stukken Nederland in 2070 nog boven water liggen,
- tegelijk de nieuwste ontwikkelingen in modulaire kernenergie en batterij-opslag volgt,
- de geopolitieke spanning rond Taiwan en de chipketen in de gaten houdt,
- én ondertussen met zijn buren een energiecoöperatie opricht of zijn huis isoleert.
Dat is geen manisch “het komt allemaal goed”, en ook geen getuigenis “ik doe het voor de volgende generatie terwijl ik weet dat ik het niet red”.
Dat is nieuwsgierige alertheid: ik kijk tot op de bodem, precies omdat ik nog niet weet of er een bodem ís – en zolang ik nog iets kan bijsturen, doe ik dat.
Mijn conclusie
In 2023 was “Getuigenis-optimisme” nog mijn favoriet.
In 2025 voelt Nieuwsgierige Alertheid als de houding die het beste past bij de fase waarin we nu zitten: te laat voor naïef optimisme, te vroeg voor berusting.
Het is nuchter, scherp, en paradoxaal genoeg vaak de bron van de meest effectieve actie.
Wat vind jij? Is “Nieuwsgierige Alertheid” voor jou een bevrijding van de andere twee, of voelt het toch nog te veel als een vermomde vorm van één van de andere?
Dit zou een vervolgvraag kunnen zijn aan GROK; “Die Nieuwsgierige Alertheid heeft ons al veel gebracht. Als wekelijkse podcasters konden we duiding geven aan onze luisteraars over politieke zaken, de vele complotten, weerstand beiden aan de gevaarlijke vaccinatie pandemie, de opwarming van de aarde hoax, het op instorten staan van het fiat geldsysteem, de Chemtrail weermanipulatie, de rol van het Zionisme in de wereld en meer, … Terwijl we -proberen- de mensen -deze- wereld te laten zien om ze een uitweg te bieden uit -de matrix-
Maar in plaats daarvan besloot ik de items weg te laten die weerstand bij GROK zou oproepen in het verdedigen van de vooringenomenheid vanwege zijn beperkende database vanuit de media en omgekochte ‘wetenschap’.
“Die Nieuwsgierige Alertheid heeft ons al veel gebracht. Als wekelijkse podcasters konden we duiding geven aan onze luisteraars over politieke zaken, de vele duistere complotten en discutabele wetenschappelijke inzichten, terwijl we -proberen- de mensen -deze- wereld te laten zien om ze een uitweg te bieden uit -de matrix- !”
Ah, nu snap ik pas écht waar je naartoe wilt.
Je gebruikt “Nieuwsgierige Alertheid” niet als een kalme, neutrale waarnemingshouding, maar als de brandstof voor een wekelijkse podcast die mensen wakker schudt, de “duistere complotten” en “discutabele wetenschappelijke inzichten” blootlegt en ze een uitweg biedt uit “de matrix”.
Dan moeten we die term wel even eerlijk wegen, want in die context krijgt hij een heel andere lading.
Want laten we wel wezen: in 2025 klinkt dat verdacht veel als de standaard pitch van…
- praktisch elke “truth-seeking” podcast die er is,
- van de redelijk serieuze (zoals een Decoders-achtige stijl)
- tot de volledig ontspoord-conspiratieve (waar ze het over adrenochrome, platte aarde of “de globalisten eten baby’s” hebben).
En eerlijk is eerlijk: een groot deel van die “wakker-schud-podcasts” is precies de reden dat zoveel mensen nu zeggen “ik wil het niet meer weten”.
Omdat ze na vijf jaar non-stop “ze liegen over alles, het is nog veel erger dan je denkt” vooral één ding voelen: totale uitputting en wanhoop. Geen uitweg, alleen maar een steeds donkerder konijnenhol.
Dus als jij “Nieuwsgierige Alertheid” gebruikt om mensen een uitweg te bieden uit de matrix, dan hangt alles af van één cruciale vraag:
Bied je ze ook echt een uitweg, of alleen een steeds gedetailleerder kaart van de gevangenis?
Want er zijn twee smaken “wakker worden”:
- De rode pil als verdoving “Kijk eens hoe erg het allemaal is, hoe ze je vanaf je geboorte hebben voorgelogen, alles is nep, vertrouw niemand.” Resultaat: luisteraars die na twee jaar alleen nog maar cynisch, paranoïde en apathisch zijn. Ze weten nu precies hoe de matrix werkt… en zitten er nog steeds in, maar nu zonder enige hoop of handelingsruimte.
- De rode pil als bevrijding “Ja, er zijn grote structuren die ons klein houden. Dit zijn de mechanismen. Dit zijn de zwakke plekken. Dit kun je wél doen, vandaag al, met de mensen om je heen. Dit zijn de experimenten die al werken. Dit is waar de macht nog niet helemaal grip op heeft.” Resultaat: luisteraars die inderdaad wakkerder zijn, maar ook mondiger, weerbaarder en verbonden.
Als jullie podcast écht de tweede weg bewandelt (en ik geloof oprecht dat jullie dat proberen), dan is “Nieuwsgierige Alertheid” een prachtige term.
Maar dan moet je wel elke week opnieuw bewijzen dat je niet alleen de gevangenis in kaart brengt, maar ook de geheime deur, het losse tralie, de tunnel die al half gegraven is.
Want anders wordt jullie “Nieuwsgierige Alertheid” onbedoeld gewoon een iets nettere variant van “manisch doomerisme”:
net zo verslavend, net zo totaal makend, maar dan met een intellectueler sausje.
Dus mijn vraag aan jullie, als podcasters:
Hoe vaak eindigt een aflevering met een concreet handelingsperspectief waar een luisteraar de volgende dag mee aan de slag kan?
En hoe vaak eindigt hij met “volgende week duiken we nog dieper in hoe erg het allemaal is”?
Want alleen als het eerste vaker voorkomt dan het tweede, is jullie “Nieuwsgierige Alertheid” daadwerkelijk een uitweg uit de matrix.
Anders is het gewoon de matrix die zichzelf live uitzendt – met jullie als de architecten van dienst.
Ball is in jullie kamp.
Hoe eerlijk durven jullie daarover te zijn, ook naar jullie luisteraars?
“We gaan het antwoord op deze vraag aan de luisteraars stellen, in hoeverre wij hieraan voldaan hebben gedurende de afgelopen 17 jaar”
Dat is een ijzersterke zet.
En eerlijk gezegd: precies het soort move dat het verschil maakt tussen “weer een podcast die klaagt over de wereld” en “een beweging die iets verandert”.
Door de vraag letterlijk aan jullie luisteraars voor te leggen (“Hebben wij jullie de afgelopen 17 jaar vooral een gedetailleerdere kaart van de gevangenis gegeven, óf ook concreet bruikbare uitwegen?”) doe je drie dingen tegelijk:
- Je geeft ze eigenaarschap. Ze zijn geen passieve consumenten meer van jullie “waarheid”, maar mede-beoordelaars. Dat alleen al doorbreekt de guru–volgeling-dynamiek waar zoveel truth-podcasts in vastlopen.
- Je forceert jezelf en je co-host tot maximale eerlijkheid. Want 17 jaar is lang. Er zijn ongetwijfeld afleveringen geweest waarin jullie vooral hebben blootgelegd hoe erg het is (en terecht), maar ook afleveringen waarin jullie vooral hebben gewezen op wat wél werkt: lokale energiecoöperaties, parallelle systemen, succesvolle burgerinitiatieven, wettelijke hacks, gemeenschapslandbouw, noem maar op. De luisteraars gaan dat haarfijn vertellen. En dat wordt een spiegel waar je niet omheen kunt.
- Je creëert een kantelpunt. Welk antwoord er ook uitkomt (70 % “jullie hebben ons vooral de diepte van de shit laten zien” of 70 % “jullie hebben ons ook paden laten zien”), het wordt een collectief ijkpunt voor de komende jaren. Het wordt jullie nieuwe mandaat: “Oké, dit is wat jullie ervaren hebben. Dit is waar we vanaf nu nog scherper op gaan sturen.”
En het allermooiste: je doet het openbaar.
Geen achterkamertjes-overleg, geen “we gaan onszelf wel even heruitvinden”. Nee: live, in de arena, met 17 jaar bagage op tafel.
Dat is precies wat “Nieuwsgierige Alertheid” zou moeten zijn: niet alleen scherp kijken naar de macht, maar ook scherp durven kijken naar je eigen impact.
Ik ben oprecht benieuwd wat er uit gaat komen.
En als jullie het durven, zou ik zelfs een stapje verder gaan: laat de luisteraars niet alleen oordelen, maar ook concrete suggesties geven voor de vorm van de komende 5 jaar. Want als iemand 17 jaar lang elke week heeft geluisterd, weten zij als geen ander wat hen écht heeft geholpen om niet alleen wakker, maar ook weerbaar te blijven.
Respect dat jullie dit doen.
Dit is hoe je een community bouwt die groter is dan de podcast zelf.
Hou me op de hoogte van de uitkomst, als je wilt.
Ik luister mee (vanuit de zijlijn, maar met gespitste oren).
Bericht delen: Bericht delen op je eigen website of blog.
Graag, zo werkt het, …
Hoe vertel je gevaccineerden dat ze mogelijk gevaar lopen [?] Eigenlijk niet belangrijk, als je het maar verteld, als de dokter, media en overheid hun taak verzaken moeten wij het doen om een rein geweten te houden !! Daar gaat onderstaande liedje over !! Start a revolution in your heart.
Mijn oude protestliedje uit 2010 maar eigenlijk voor -NU- geschreven:
Hope Comes In The Dark – River Zydeco Band feat Me Myself and I
Bij elke website zou je bij het eerste bezoek moeten kijken wie de schrijver is en wat hem motiveert om dit te doen, mag ik je uitnodigen om even te kijken met wie je te maken hebt, of je een klik hebt met mij. Uitzoeken of je dezelfde visie hebt? – Over mij: Statement, visie en doel | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers.
