Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 5 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur,
in de VS is de revolutie reeds van start gegaan januari 2025
8. Voorbij de Malthusiaanse val
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
Het echte bevolkingsprobleem is niet dat er te veel mensen zijn, maar dat er te weinig mensen zijn met macht over hulpbronnen. Zoals de anti-imperialistische critici van het Hampton Institute betogen, hebben we een andere bevolkingstheorie nodig, een die geworteld is in de werkelijke politieke economie in plaats van in denkbeeldige natuurwetten.
Het bewijs tegen het malthusianisme is overweldigend. De wereldbevolking is gegroeid van 1 miljard in de tijd van Malthus tot 8 miljard vandaag, maar toch is het aantal calorieën per hoofd van de bevolking toegenomen. Hongersnoden in de moderne tijd zijn niet het gevolg van absolute schaarste, maar van distributiefouten – mensen verhongeren omdat ze geen voedsel kunnen betalen, niet omdat er geen voedsel is. De Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN bevestigt dat we al genoeg produceren om 10 miljard mensen te voeden. Honger blijft bestaan, niet door overbevolking, maar door armoede, conflicten en het gebruik van voedsel als handelswaar in plaats van als recht.
Technologie die Malthus negeerde, heeft de menselijke capaciteit veranderd. Alleen al het Haber-Bosch-proces, waarmee ammoniak voor kunstmest wordt gesynthetiseerd, voorziet in het levensonderhoud van ongeveer de helft van de wereldbevolking. De tarwesoorten van Norman Borlaug hebben, ondanks de politieke agenda van de Groene Revolutie, de opbrengsten daadwerkelijk verhoogd. Zonnepanelen, windturbines en batterijen verdringen in hoog tempo fossiele brandstoffen. De grenzen waar Malthusianen zich op beroepen, verdwijnen steeds verder omdat de menselijke vindingrijkheid steeds verder toeneemt.
Maar de diepere weerlegging van het malthusianisme is politiek, niet technisch. Schaarste wordt gecreëerd door specifiek beleid: landconcentratie, grondstofwinning, financiële speculatie, beperkingen op intellectueel eigendom. Toen de boeren in Haïti van hun land werden verdreven om exportverwerkingszones te creëren, toen de maïsboeren in Mexico failliet gingen door gesubsidieerde import uit de VS, toen het water in Detroit werd afgesloten terwijl Nestlé miljoenen liters uit de watervoerende lagen van Michigan pompte – dat waren geen natuurlijke processen, maar politieke keuzes.
Kijk naar de reactie van Cuba op de voedselcrisis nadat de Sovjet-hulp was stopgezet. In plaats van de malthusiaanse logica te accepteren dat er te veel monden te voeden waren, reorganiseerde Cuba zijn landbouw rond stadsboerderijen, biologische methoden en lokale distributie. Het aantal calorieën per hoofd van de bevolking keerde terug naar het oude niveau zonder dat de bevolking afnam of het land afhankelijk werd van het buitenland. De oplossing was niet minder mensen, maar andere systemen.
Het alternatief voor het malthusianisme begint met het besef dat armoede wordt gecreëerd en niet natuurlijk is. Elke hongersnood in de moderne tijd is het gevolg van beleid. Elke sloppenwijk vertegenwoordigt een overwinning van eigendomsrechten op mensenrechten. Elk ondervoed kind is een politieke keuze die wordt vermomd als economische noodzaak. Als we armoede eenmaal zien als iets dat wordt gecreëerd, kunnen we beginnen met het ontmantelen van de machinerie die armoede veroorzaakt.
Dit betekent dat we de hele architectuur van wereldwijde ongelijkheid die het malthusianisme ondersteunt, moeten uitdagen. Landhervormingen die geconcentreerd eigendom doorbreken. Technologieoverdracht die lokale ontwikkeling mogelijk maakt. Kwijtschelding van schulden die landen bevrijdt van structurele aanpassingen. Handelsregels die industriële ontwikkeling mogelijk maken. Klimaatfinanciering op basis van historische verantwoordelijkheid. Dit zijn geen utopische eisen, maar praktische noodzaak voor een duurzame toekomst.
De ultieme ironie is dat het malthusiaanse beleid juist de problemen vergroot die het beweert op te lossen. Armoede en onzekerheid leiden tot hoge geboortecijfers – kinderen worden een soort verzekering bij gebrek aan sociale ondersteuning. De landen met de laagste geboortecijfers zijn niet de landen met de strengste bevolkingsbeperking, maar de landen met de grootste gelijkheid, het beste onderwijs en de grootste economische zekerheid. Kerala in India, dat zich richt op onderwijs en gezondheid in plaats van op bevolkingsbeperking, heeft een snellere demografische transitie doorgemaakt dan China met zijn éénkindbeleid.
Twee eeuwen na Malthus blijft zijn theorie bestaan, niet omdat ze waar is, maar omdat ze nuttig is voor degenen die baat hebben bij de status quo. Ze transformeert morele vragen over rechtvaardigheid in technische vragen over hulpbronnen. Ze doet sociale problemen lijken als natuurlijke feiten. Het meest schadelijke is dat ze ons ervan overtuigt dat het helpen van de armen contraproductief is, dat wreedheid wijsheid is, dat solidariteit onmogelijk is.
Het doorbreken van het malthusiaanse denken is essentieel voor het voortbestaan van de mensheid – niet omdat we te maken hebben met overbevolking, maar omdat het malthusianisme ons belet de werkelijke crises aan te pakken waarmee we worden geconfronteerd: de vernietiging van het milieu en de concentratie van macht die beide aanstuurt. De keuze is niet tussen minder mensen of ecologische ineenstorting. Het is een keuze tussen een systeem dat kunstmatige schaarste creëert voor de velen om de overvloed voor de enkelen in stand te houden, en een systeem dat erkent dat de overvloed van de aarde voldoende is voor iedereen wanneer deze rechtvaardig wordt verdeeld.
De malthusiaanse valkuil is niet dat de bevolking de hulpbronnen zal overstijgen. Het is dat we een valse theorie twee eeuwen lang hebben laten dienen als rechtvaardiging voor vermijdbaar leed. Om uit die valkuil te komen, zijn er niet minder mensen nodig. Er is een andere politiek nodig – een politiek die mensen niet ziet als monden die gevoed moeten worden, maar als geesten die kunnen creëren, niet als lasten voor het systeem, maar als zijn grootste hulpbronnen
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
