Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 5 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur,
in de VS is de revolutie reeds van start gegaan januari 2025
4. De perfectie van het systeem: India
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
Als Ierland het laboratorium was, dan was India de fabriek – waar op industriële schaal massaal malthusiaanse rechtvaardigingen voor koloniale uitbuiting werden geproduceerd. De Britse Oost-Indische Compagnie paste de malthusiaanse theorie niet alleen toe, maar verfijnde deze tot een alomvattende ideologie die elke gruweldaad kon verklaren, elke uitbuiting kon rechtvaardigen en systematische verarming kon omzetten in humanitaire noodzaak.
De meesterzet van de Compagnie was om de hongersnoden in India te presenteren als demografische onvermijdelijkheden in plaats van als het resultaat van beleid. Toen miljoenen mensen stierven – 10 miljoen in Bengalen in 1770, nog eens een miljoen in 1866, tot 10 miljoen in 1876-78 – gaven koloniale bestuurders de schuld aan overbevolking. Ze voerden aan dat dit “natuurlijke controles” waren die zonder Brits bestuur toch zouden hebben plaatsgevonden, misschien zelfs in nog ernstigere vorm. De logica was adembenemend cynisch: Britse uitbuiting veroorzaakte geen hongersnoden; Britse welwillendheid voorkwam erger.
Deze retoriek maakte een beleid van berekende wreedheid mogelijk. Tijdens hongersnoden was de hulp opzettelijk minimaal en punitief. De behoeftigen moesten zware arbeid verrichten – stenen breken, greppels graven – om hun hongersnoodrantsoenen te ‘verdienen’. Openlijke liefdadigheid was verboden, omdat dit afhankelijkheid zou kunnen aanmoedigen. De beruchte ‘afstandstest’ verplichtte uitgehongerde mensen om kilometers te lopen naar hulpcentra, zodat alleen de wanhopigen zich konden aanmelden. Degenen die te zwak waren om te werken of te lopen, werden geclassificeerd als ‘onwaardige armen’ en aan hun lot overgelaten. Dit alles werd verdedigd met de logica van Malthus: buitensporige hulp zou alleen maar voortplanting aanmoedigen en toekomstige hongersnoden veroorzaken.
Het meest gewaagde argument van de Compagnie was dat de Britse verbeteringen het bevolkingsprobleem van India hadden veroorzaakt. Ze beweerden dat ze door het tot stand brengen van vrede, het aanleggen van spoorwegen, het verbeteren van de hygiëne en het bieden van een ‘beschaafd bestuur’ de traditionele ‘remmen’ op de bevolkingsgroei – oorlog, ziekte, lokale hongersnoden – hadden weggenomen. De bevolkingsgroei werd dus voorgesteld als een onbedoeld gevolg van Britse welwillendheid. De hongersnoden die volgden waren geen mislukkingen van het koloniale bewind, maar het bewijs van het succes ervan – zoveel Indiërs waren alleen nog in leven dankzij het Britse bestuur.
Dit humanitaire revisionisme verhulde de werkelijke oorzaken van de hongersnood. De Compagnie had Indiase boeren gedwongen om over te schakelen van voedselgewassen naar exportgewassen – opium voor China, katoen voor Manchester, indigo voor verf. Ze hadden de traditionele verzekeringssystemen van India vernietigd – graanreserves in dorpen, netwerken voor wederzijdse hulp, flexibele grondpacht. Ze hadden strenge belastingeisen opgelegd die contant moesten worden betaald, waardoor boeren gedwongen waren hun hele oogst onmiddellijk na de oogst te verkopen, wanneer de prijzen het laagst waren. Toen de droogte toesloeg, hadden de boeren geen reserves, geen krediet en geen flexibiliteit. Maar volgens de malthusiaanse logica was de hongersnood het gevolg van overbevolking, niet van economische herstructurering.
De aanduiding van India als een “land met een overschot aan arbeidskrachten” werd centraal in het koloniale economische beleid. Deze classificatie, afgeleid van de malthusiaanse theorie, rechtvaardigde het handhaven van lonen op bestaansminimumniveau. Als India een bevolkingsoverschot had, dan waren armoedelonen een natuurlijk marktresultaat, geen uitbuiting. Dezelfde logica rechtvaardigde de massale werving van arbeidskrachten voor plantages in Birma, Ceylon, Malaya en het Caribisch gebied. Dit waren geen wanhopige mensen die door kunstmatige armoede gedreven waren om overal elk werk te accepteren – het was “overtollige bevolking” die efficiënt door de markt werd toegewezen.
Het bedrijf gebruikte bevolkingsargumenten om alle kritiek af te wenden. Waarom was India arm ondanks zijn rijke hulpbronnen? Overbevolking. Waarom slaagden ontwikkelingsprojecten er niet in de levensstandaard te verbeteren? De bevolkingsgroei absorbeerde alle winsten. Waarom leek modernisering de armoede te vergroten in plaats van te verminderen? Omdat het meer bevolkingsgroei mogelijk maakte. De theorie was onweerlegbaar – elk resultaat kon worden verklaard door te verwijzen naar demografische druk.
Het meest perverse was misschien wel dat de Britten dankzij de malthusiaanse logica voortdurende uitbuiting konden presenteren als noodzakelijk voor het eigen belang van India. Grondstoffen moesten worden geëxporteerd om inkomsten te genereren voor hongersnoodhulp (hoewel er weinig hulp kwam). De Indiase markten moesten open blijven voor Britse goederen om de efficiëntie te maximaliseren (hoewel dit de lokale industrieën vernietigde). Land moest worden gecommercialiseerd en geconcentreerd om de landbouwproductiviteit te verbeteren (hoewel dit miljoenen mensen onteigende). Elk beleid dat Groot-Brittannië verrijkte en India verarmde, werd gerechtvaardigd als een rationele reactie op de demografische crisis in India.
De documenten onthullen het bewuste karakter van dit bedrog. Uit interne correspondentie blijkt dat Britse ambtenaren begrepen dat hun beleid de kwetsbaarheid voor hongersnood vergrootte. Ze wisten dat de eisen inzake landinkomsten buitensporig waren, dat de teelt van handelsgewassen de voedselzekerheid verminderde en dat het vernietigen van traditionele ondersteuningssystemen de boeren weerloos maakte tegen mislukte oogsten. Maar in het openbaar beriepen ze zich op overbevolking. Zoals een bestuurder privé toegaf, bood de bevolkingstheorie een “ideologische dekmantel” voor beleid dat anders onverdedigbaar zou zijn.
Tegen de tijd van de hongersnood van 1876-78 was het systeem geperfectioneerd. Vice-koning Lytton verhoogde tijdens de hongersnood zelfs de graanexport en hield vol dat ingrijpen in de marktkrachten de situatie alleen maar zou verslechteren. Zijn Hongersnoodcommissie concludeerde dat het probleem van India niet het Britse bewind was, maar ‘het aantal inwoners’. De miljoenen die stierven, waren geen slachtoffers van het beleid, maar van de demografie. Het imperium was erin geslaagd een theorie om te zetten in een technologie van heerschappij – een technologie die massale sterfte kon omzetten in natuurwet en koloniale uitbuiting in wetenschappelijke noodzaak.
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
