De grote leugen over te veel mensen. (4)


Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 5 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur,
in de VS is de revolutie reeds van start gegaan januari 2025


2. De geboorte van een nuttige fictie



Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest


Malthus schreef zijn Essay on Population als een directe aanval op de revolutionaire hoop. De Franse Revolutie had de Europese aristocratie in angst gebracht en radicale denkers in Engeland stelden zich samenlevingen voor die gebaseerd waren op gelijkheid en wederzijdse hulp. William Godwin en de markies de Condorcet voorzagen een toekomst waarin technologische vooruitgang en eerlijke verdeling armoede konden uitbannen. Malthus’ essay was expliciet geschreven om aan te tonen dat deze dromen onmogelijk waren.

Het doel, zoals Eric Ross beschrijft in “The Malthus Factor”, was om de staat en de rijkere segmenten van de samenleving te ontslaan van hun verantwoordelijkheid voor armoede. Malthus stelde dat geen enkele vorm van samenleving ellende kon voorkomen – ongelijkheid was een natuurwet, geen keuze van de mens. Hij schreef met adembenemende hardvochtigheid: “Een man die geboren is in een wereld die al bezet is… heeft niets te zoeken waar hij is. Aan het machtige feestmaal van de natuur is geen plaats voor hem. Zij zegt hem te verdwijnen.“

Maar het was niet de natuur die ”verdwijn” zei – het was Malthus, die namens de landeigenaren en het parlement sprak. De theorie kwam precies op het moment dat de Britse elite die het hardst nodig had. De enclosure movement had miljoenen mensen verdreven van de gemeenschappelijke gronden die zij eeuwenlang hadden bewerkt. De nieuwe industriesteden waren helse plekken vol ziekte en uitbuiting. In plaats van deze door de mens veroorzaakte crises aan te pakken, bood Malthus een intellectuele dekmantel om ze te negeren.

Het Britse establishment omarmde Malthus niet omdat zijn theorie waar was, maar omdat ze nuttig was. Ze transformeerde armoede van een politiek probleem dat om actie vroeg, naar een natuurlijk fenomeen dat om acceptatie vroeg. Zoals Harvey in zijn kritiek opmerkt, beschouwde Malthus bevolkingsgroei en armoede als “noodzakelijke stimulansen voor de industrie”. De armen moesten wanhopig worden gehouden om ervoor te zorgen dat ze elk werk tegen elk loon zouden accepteren.

Wat Malthus opzettelijk negeerde – en wat zijn aanhangers blijven negeren – is de rol van technologie en sociale organisatie bij het uitbreiden van hulpbronnen. Zijn wiskundige truc om geometrische bevolkingsgroei te vergelijken met rekenkundige voedselgroei ging ervan uit dat de landbouwproductiviteit in wezen vastlag. Maar zelfs terwijl hij dit schreef, zorgde de landbouwrevolutie voor een dramatische toename van de opbrengsten. De industriële revolutie zou de productieve capaciteit van de mensheid al snel vermenigvuldigen tot boven alles wat Malthus zich had kunnen voorstellen.

De theorie verhulde ook een cruciale bekentenis die Malthus in privé-correspondentie deed. Hij erkende dat “de wetten van het privé-eigendom, die de grote stimulans voor de productie zijn, deze zelf zo beperken dat de werkelijke opbrengst van de aarde altijd aanzienlijk achterblijft bij de productiecapaciteit.”

Dit is een verbazingwekkende bekentenis. Malthus gaf toe dat de aarde veel meer voedsel en hulpbronnen kon produceren dan zij in werkelijkheid deed – niet vanwege natuurlijke beperkingen, maar vanwege eigendomswetten. Hetzelfde systeem van privé-eigendom dat hij als noodzakelijk beschouwde om de productie te stimuleren, belette tegelijkertijd dat die productie haar potentieel bereikte. Landheren hielden land braak voor jachtgebieden. Speculanten hielden vruchtbare grond buiten gebruik in afwachting van prijsstijgingen. Door omheiningen werden productieve gemeenschappelijke gronden omgevormd tot minder productieve privé-bezittingen. Het wettelijke kader dat het eigendom in handen van enkelen concentreerde, betekende dat een enorme productiecapaciteit opzettelijk onbenut bleef.

De schaarste was niet natuurlijk, maar systemisch, ingebouwd in de eigendomsverhoudingen die Malthus verdedigde. Hij wist dat het tekort aan voedsel dat zijn theorie zogenaamd bewees, in feite werd veroorzaakt door het economische systeem dat hij ondersteunde. Toch bleef hij in het openbaar de schuld geven aan overbevolking in plaats van onderproductie, aan de voortplantingsgewoonten van de armen in plaats van aan de hamstergedragingen van de rijken. De ‘natuurwet’ van schaarste die hij verkondigde, was in feite het kunstmatige resultaat van zeer specifieke, zeer verdedigbare eigendomsregelingen.

Dit was geen mislukte wetenschap, maar succesvolle ideologie. Het bood wat het Britse liberalisme zo hard nodig had: een ‘natuurlijke’ rechtvaardiging voor een steeds machtigere imperiale elite die regeerde namens de ‘vulgaire, onwetende massa’s’ die zogenaamd niet in staat waren om zichzelf te besturen. De theorie die begon als een aanval op de Franse Revolutie werd de intellectuele basis voor een wereldwijd systeem van uitbuiting.

© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.


Nu je toch hier bent, …

… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.

– Henk