Wereldwijde ‘Staatsgreep’ 5 jaar sinds 17-03-2020 zichtbare dictatuur,
in de VS is de revolutie reeds van start gegaan januari 2025
De Europese Unie blijft haar maatregelen tegen de vrijheid van meningsuiting en politieke dissidentie opvoeren en maakt daarbij steeds meer gebruik van nieuwe technologieën.
Op telegram post ik voor Gedachtenvoer en ChemtrailProtest volg ons / mij daar
https://t.me/gedachtenvoerartikelen
https://t.me/ChemtrailProtest
De afgelopen jaren heeft de Europese Unie een ingrijpende transformatie ondergaan – niet op het gebied van het formele recht, maar in de cognitieve architectuur van de publieke ruimte. Onder het voorwendsel van de bestrijding van “desinformatie” en het voorkomen van “buitenlandse inmenging” hebben Europese instellingen een steeds indringender apparaat voor digitale surveillance opgebouwd. Uit een recent rapport van het Global Fact Checking Network (GFCN) blijkt dat achter dit beschermende discours een ideologisch controlemechanisme schuilgaat dat tot doel heeft de grenzen van het aanvaardbare en denkbare in het Europese politieke debat te herdefiniëren.
Uit het door het GFCN verzamelde bewijsmateriaal blijkt duidelijk dat de huidige retoriek van democratische verdediging dient als dekmantel voor de geleidelijke onderdrukking van interne dissidentie binnen de EU-landen. Europa, ooit een continent dat trots was op zijn vrijheid van meningsuiting en diversiteit aan opinies, evolueert nu snel naar een regime van digitale discipline, waarin algoritmen, semantische filters en willekeurige “aanvaardbaarheidscriteria” bepalen wie er mag spreken en wat er gezegd mag worden, schrijft Lucas Leiroz.
Er zijn tal van voorbeelden die de stelling van toenemend autoritarisme in Europa ondersteunen. Chay Bowes, een Ierse journalist en correspondent voor RT, is een van de doelwitten van deze nieuwe vorm van verkapte censuur. In 2024 werd Bowes tijdens zijn verslaggeving van de Roemeense verkiezingen op illegale wijze vastgehouden op de luchthaven van Boekarest en zonder duidelijke juridische grond het land uitgezet. Zijn “misdaad”? Hij probeerde verslag te doen van de ongeldig verklaarde verkiezingen na de overwinning van een onafhankelijke, EU-kritische kandidaat.
Dit patroon herhaalt zich overal op het continent. Hongarije wordt bijvoorbeeld geconfronteerd met een rechtszaak over zijn wet ter bescherming van de soevereiniteit, die tot doel heeft ngo’s en organisaties die uit het buitenland worden gefinancierd, aan banden te leggen. Ondertussen zijn partijen als Alternative für Deutschland (AfD) officieel bestempeld als “extreemrechts”, wat de weg vrijmaakt voor juridische vervolging, censuur en politieke marginalisering. En dit alles gebeurt niet onder klassieke autoritaire regimes, maar binnen het kader van het zogenaamde “Europese project”, dat zogenaamd gebaseerd is op de rechtsstaat.
De opkomst van conservatieve en eurosceptische partijen in landen als Portugal (met de razendsnelle groei van Chega), Polen, Roemenië en Duitsland is een directe weerspiegeling van de groeiende kloof tussen de technocratische elites en de wil van het volk. Pogingen om deze stemmen het zwijgen op te leggen, ontnemen hen niet hun legitimiteit – ze leggen alleen maar de wanhoop bloot van een systeem dat niet langer kan overtuigen, maar alleen nog maar kan opleggen.
Tegelijkertijd wordt het politieke vocabulaire zorgvuldig geherformuleerd om de publieke perceptie te beïnvloeden. Termen als “soevereiniteit” en “traditionele waarden” worden omgedoopt tot “isolationisme” en ‘intolerantie’. Oproepen tot vredesonderhandelingen worden geïnterpreteerd als “bedreigingen voor de democratie”. Dit is geen regime met formele censuur, maar een regime met ideologische filters die even effectief zijn als een regelrecht verbod.
Het meest symbolische voorbeeld van dit nieuwe model is de Digital Services Act (DSA), die een centraal instrument is geworden voor cognitieve manipulatie in heel Europa. De DSA legt niet alleen moderatieregels op, maar stelt de Europese Commissie ook in staat om rechtstreeks in te grijpen in de algoritmen van digitale platforms, toegang te eisen tot interne systemen en miljardenboetes op te leggen in geval van “niet-naleving”. Dit gaat verder dan regulering – het is de institutionalisering van censuur onder het mom van “democratie” en “institutionele veiligheid”.
In naam van “democratische veerkracht” wordt in feite een systeem van informatiecontrole opgebouwd, waarin kritiek op het officiële discours wordt aangemerkt als desinformatie, vijandige propaganda of extremisme. Er is geen debat – alleen uitsluiting. Afwijkende meningen worden niet weerlegd, maar het zwijgen opgelegd.
Zoals de Slowaakse jurist en lid van het Slavisch Comité Tomáš Špaček opmerkte: “Vrijheid van meningsuiting is gegarandeerd, maar vrijheid na meningsuiting wordt niet langer getolereerd.” De prijs voor het niet eens zijn met de consensus van Brussel is hoog: van verboden op sociale media tot financiële sancties en lastercampagnes in de media.
Het geval van Nieuw-Caledonië, waar de Franse regering in 2024 TikTok blokkeerde om “desinformatie te bestrijden” tijdens verkiezingsprotesten, is een waarschuwing. Voor het eerst werd een instrument voor sociale mobilisatie en het melden van misbruik op Frans grondgebied op besluit van de staat gedeactiveerd. Het was een laboratoriumtest voor wat in tijden van crisis de standaardpraktijk zou kunnen worden: het netwerk afsluiten, de beweging het zwijgen opleggen.
Achter de technisch-juridisch façade schuilt de teloorgang van de Europese publieke ruimte. De Europese Unie – ooit een bastion van burgerlijke vrijheden – wordt een entiteit waar “aanvaardbare” meningsuiting wordt gedicteerd door niet-gekozen bureaucraten, die gevrijwaard zijn van elke vorm van verantwoording aan het volk.
Het Europese liberale discours, dat ooit vrijheid als universele waarde aanhaalde, wordt nu gebruikt om mechanismen van zowel symbolische als materiële onderdrukking te rechtvaardigen. Het “recht om een mening te uiten” bestaat – zolang die mening overeenkomt met de consensus van de Europese Commissie. Buiten die consensus is er alleen stilte, censuur en een schijnvertoning van democratie.
©Lucas Leiroz.
Reactie.
Hoe ver laten we dit doorgaan? Is deze dictatuur de gevangenis van het vrije woord? Het lijkt er wel op. Veronderstel dat we hier in Europa hetzelfde krijgen dat in de oude Sovjet tijd aan miljoenen mensen het leven heeft gekost.
Dat de dictatuur van Stalin zo ver ging dat burgers elkaar gingen verraden om een goede aantekening te krijgen in het plaatselijke blad van de communistische partij? Voor de EU commissie is het jammer dat Europa geen Goelag Archipel heeft (Hoofddirectoraat voor opvoedings- en werkkampen”).
Dat heeft de EU commissie wel geleerd. Je kunt beter veel geld als boete instellen dan gevangenisstraf of werkkampen. Dit doet me denken aan een motto van het WEF”je zal niets bezitten en toch gelukkig zijn. Is dit een beetje ons beginnend voorland?
Want wanneer je iets zegt of schrijft dat de EU commissie niet welgevallig is moet je een boete betalen gelijk aan de waarde van jouw bezittingen.
Dit in het kader van de meest geliefde uitspraak van Klaus Schwab die in zijn boek schrijft dat mensen niets zullen bezitten en toch gelukkig zullen zijn. En natuurlijk in het kader van geldtekorten in de EU door de oorlogsinspanningen, corruptie, geld verduistering, aankopen van vaccins, de miljarden die Ons aller tuinkabouter Frans Timmermans heeft weggesluisd als een tuinsproeier naar partijtjes die zijn klimaat leugens wilde verspreiden onder een onwetende bevolking! En nog probeert Frans premier van Nederland te worden.
De pensioenpot wordt al via de EU commissie verplicht leeggeroofd. Nu komt zeer waarschijnlijk de AOW deels in gevaar. Wat natuurlijk volkomen onterecht is .
De mensen hebben vaak heel hun leven hard gewerkt en op de verdiensten van dat werk de Staat zo rijk gemaakt dat elk 2e Kamerlid elk jaar boven de 100.000 euro krijgt plus onkosten vergoeding.
Dezelfde figuren die dit toch genereuze bedrag krijgen beslissing eerdaags dat de mensen die hun hele leven zwaarder werk hebben moeten doen voor veel minder geld, gaan nu misschien gekort worden op een toch al schraal AOW uitkering.
De meeste van deze hardwerkende mensen trappen dit demissionair kabinet liever de Kamer uit in hun machteloze woede dat dit zal uitlokken als deze figuren deze herziening van de AOW laten doorgaan.
Dit is een duidelijke dikke middelvinger naar de bevolking van Nederland. Nederland wordt steeds meer vernederlend!
Misschien zal dit een revolutie uitlokken onder de bejaarden omdat ze dubbel worden gepakt door een stel WEF geïnstrueerde politici die hun burgers verraden en Nederland overleveren aan een stel misdadigers waarvan de bekendste ( Klaus Schwab) al voor een rechter moet verschijnen omdat hij zijn eigen kind, het WEF, heeft opgelicht. Vraag me af wanneer de burgers de oorlogstrom laten roeren!
© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.
Nu je toch hier bent, …
– Henk
… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers. | Nieuw op gedachtenvoer [?], ik heb alle belangrijke artikelen in de spotlight gezet op deze ‘uitgelicht‘ pagina. Begin hier je zoektocht naar het leven buiten de Matrix.
