Een raadsel: Wie is er bang voor Prigozhin en Wagner?

Save as PDF 

Wereldwijde ‘Staatsgreep’ Coup Du Monde 3 jaar ‘zichtbare’ dictatuur + dag #161


Yevgeny Prigozhin spreekt voor de camera in een afbeelding van een video die is vrijgegeven op Wagner-gelinkte Telegram-kanalen op 21 aug. 2023



Binnen enkele minuten of uren na de gruwelijke vermeende dood op woensdag van het hoofd van de Wagner-organisatie van Russische militaire contractanten, Jevgeni Prigozjin, is er een lawine aan westerse media geweest die met de beschuldigende vinger naar president Vladimir Poetin wees als de dader.

Het is bijna alsof er in een onbekend commandocentrum op een knop werd gedrukt om een nieuw narratief te lanceren om Poetin te demoniseren voor het serveren van de koude schotel van wraak aan Prigozjin, om de recente woorden van CIA-directeur William Burns te lenen, voor het plegen van een mislukte staatsgreep in Rusland. Niemand maakte zich druk om empirisch bewijs, schrijft M. K. Bhadrakumar.

“Herhaal een leugen vaak genoeg en het wordt de waarheid” – de wet van propaganda wordt vaak toegeschreven aan de Nazileider Joseph Goebbels, die de kracht van het herhalen van onwaarheden begreep. Het is nu het kompas van het Westen om Rusland “uit te wissen”.

Het is waar dat Poetin alle reden had om boos te zijn op Prigozjin – een “steek in de rug”, zoals hij het uitdrukte – toen de natie een existentiële oorlog voerde tegen gezworen vijanden die Rusland uit elkaar wilden halen. Maar drie overwegingen brengen de hypothese van Poetins betrokkenheid in diskrediet.

Ten eerste, waarom zo’n grove methode die doet denken aan de moord op de charismatische Iraanse generaal Qasem Suleimani, de speerpunt van Teherans “Verzet-as” tegen Amerika, door de voormalige Amerikaanse president Donald Trump?

In zijn beroemde essay uit 1827, getiteld On Murder Considered as one of the Fine Arts, schreef Thomas De Quincey: “Alles in deze wereld heeft twee handvatten. Moord, bijvoorbeeld, kan worden vastgehouden aan zijn morele handvat… en dat, moet ik toegeven, is zijn zwakke kant; of het kan ook esthetisch worden behandeld, zoals de Duitsers het noemen, dat wil zeggen, in relatie tot goede smaak.” De esthetiek van de moord op Prigozjin is, eenvoudig gezegd, het minst aantrekkelijk volgens het principe van moord kenner schap als de motivatie wraak was.

Ten tweede was Prigozhin een wandelende dode voor het uitvoeren van zo’n idiote daad, nadat zijn veiligheidsdekking door de staat was ingetrokken. Stelt u zich eens voor dat ex-president Barack Obama zonder bescherming van de geheime dienst rondliep na de moord op Osama bin Laden – of dat Mike Pompeo en Trump zonder beveiliging rondliepen na de moord op Suleimani.

Het conflict in Oekraïne is de voorbode van het einde van de westerse overheersing

Maar Poetin maakte duidelijk dat Wagner nog steeds een toekomst heeft en dat de natie zich zijn rol in de oorlog in Oekraïne zal herinneren. Poetin nodigde Prigozhin zelfs uit voor een bijeenkomst in het Kremlin. De eerste opmerkingen van Poetin over de dood van Prigozjin verraden een spoor van medelijden! Poetin zei: “Ik ken Prigozhin al heel lang, sinds het begin van de jaren 1990. Hij was een man die geen gemakkelijk lot beschoren was. Hij maakte enkele ernstige fouten in zijn leven, maar hij bereikte ook de nodige resultaten – zowel voor zichzelf als, als ik het hem vroeg, voor de gemeenschappelijke zaak. Zo was het de afgelopen maanden.”

“Voor zover ik weet, is hij gisteren pas teruggekeerd uit Afrika. Hij heeft daar enkele ambtenaren ontmoet. Hij werkte niet alleen in ons land – en hij werkte met succes – maar ook in het buitenland, vooral in Afrika. Daar hield hij zich bezig met olie, gas, edelmetalen en stenen,” voegde Poetin eraan toe.

In de buitensporige ijver om zich te concentreren op de moord op Prigozhin om Poetin te demoniseren, wordt over het hoofd gezien dat degene die de misdaad gechoreografeerd heeft, er ook voor gezorgd heeft dat de hele commandostructuur van Wagner geëlimineerd is. Bye, bye, Afrika!

Er zal in de nabije toekomst niemand zijn die de hegemonie van het Franse Legioen in de Sahel kan betwisten of het enorme netwerk van 29 bases onder het Africa Command van het Pentagon, verspreid over het continent van Djibouti in het noorden tot Botswana in het zuiden, kan evenaren. Anders gezegd, de lange arm van Ruslands “smart power” is met één zwaai van het mes afgehakt. Wie heeft er baat bij?

Ten derde werd de moord op Prigozhin geënsceneerd op een speciale dag die in historisch perspectief moet worden gezien als het beste moment van de Russische diplomatie sinds het uiteenvallen van de voormalige Sovjet-Unie. De realiteit van “een nieuw startpunt voor BRICS” – zoals de Chinese president Xi Jinping verklaarde – moet nog volledig bezinken, maar wat buiten kijf staat, is dat Rusland als winnaar uit de bus komt.

Vergis u niet dat de BRICS-eenheid stand heeft gehouden en alle westerse prognoses heeft gelogenstraft; de BRICS-expansie betekent dat de kwestie van een gemeenschappelijke munt op tafel ligt en dat het internationale financiële systeem niet meer hetzelfde zal zijn; de-dollarisatie staat voor de deur; een nieuw wereldhandelssysteem krijgt vorm dat het uitbuitende 4-eeuwen westerse regime, dat erop gericht is rijkdom naar de rijke landen over te hevelen, overbodig maakt; BRICS is eindelijk van een informele club uitgegroeid tot een instelling die de G7 zal overschaduwen.

Het gastland Zuid-Afrika leverde een grote bijdrage aan de Russische en Chinese agenda van multipolariteit. De gezamenlijke verklaring van Zuid-Afrika en China en de opname van Ethiopië (waar het Westen een regimeverandering probeerde te bewerkstelligen) als BRICS-lid onderstrepen de opkomende eensgezindheid in Afrika. Is dat niet allemaal iets?

En bovenal is de grote boodschap die uit Johannesburg komt, dat de regering Biden, met alle paarden en mannen van de koning, jammerlijk gefaald heeft in het “isoleren” van Rusland – het staat er groot opgeschreven in de stralende gloed van de stralende glimlach van minister van Buitenlandse Zaken Sergey Lavrov. Rusland bekroont zijn overwinningen op de slagvelden van Oekraïne met een opmerkelijke diplomatieke overwinning door zich aan de goede kant van de geschiedenis te scharen aan de zijde van de mondiale meerderheid.

Is het niet een kwestie van gezond verstand dat Poetin uitgerekend woensdag nooit zou hebben gekozen om als spelbreker op te treden toen het prestige van Rusland in de internationale gemeenschap hoog stond? Opnieuw rijst de vraag: Wie heeft er baat bij?

De waarheid is dat er een willekeurig aantal mensen kan zijn die Prigozhin fysiek wilden elimineren. In Rusland zelf had Prigozhin criminelen die een gevangenisstraf uitzaten, gerekruteerd om in Oekraïne te vechten en zo hun straf omgezet te krijgen. Hij zette hen in zonder adequate militaire training en naar verluidt werden meer dan 10.000 van hen gedood. Binnen Rusland heerst een diep gevoel van afschuw over deze zaak. 

Dan zijn er nog de vijanden van buitenaf, te beginnen met Frankrijk, dat zo goed als verdreven is uit de Sahel-regio, zijn speelterrein waar het zich uitleefde totdat Prigozhin kwam en het feest bedierf. Frankrijk kon zijn wrok jegens Rusland sindsdien nauwelijks verbergen.

Ondertussen maakte de dreigende crisis in Niger de VS erop attent dat Prigozhin op jacht was. De vermetele waarnemend minister van Buitenlandse Zaken Victoria Nuland, die in 2014 de coup in Oekraïne pleegde, reisde naar Niamey om bij de coupplegers te pleiten geen zaken te doen met Wagner.

Naar verluidt was Prigozhin echter het buurland Mali binnengeslopen, waar Wagner een gevestigde waarde is, om contact te leggen met de nieuwe machthebbers van Niger en de diensten van Wagner aan te bieden. Het volstaat te zeggen dat Prigozhin het Pentagon dreigde aan te doen wat hij eerder deed met het Franse Legioen in de Sahel.

Het is heel goed denkbaar dat de regering Biden besloot dat het genoeg was en dat Wagner onthoofd moest worden. Natuurlijk zal het vertrek van Prigozhin samen met zijn hogere commandanten Wagner verzwakken.

Binnen Rusland opereert de meedogenloze Oekrainse inlichtingendienst op verschillende niveaus. De drone-aanvallen op Moskou worden uitgevoerd door saboteurs binnen Rusland. En ook Oekraïne heeft nog een appeltje te schillen met Wagner, die aanwezig is in Wit-Rusland.

De Oekraïense inlichtingendienst en haar westerse mentoren hebben ongetwijfeld dezelfde belangen om Wagner te vernietigen en helemaal van het geopolitieke schaakbord te verwijderen.
© K. Bhadrakumar

Reactie.

Zoals ik al eerder schreef, kan het best zijn dat Poetin en Prigozjin een onderonsje hebben. Het Wagner leger heeft een speciale manier van oorlogvoeren die deels is gebaseerd op kleine acties met een kleine groep militairen. Dat gebeurt over een groot gebied waardoor de verdediging met granaten weinig zin heeft. Ze zijn goed getraind en goed bewapend en zijn zeer vaderlandslievend! En…het zijn zeer harde vechters! 

Prigozjin was een paar dagen geleden in Afrika om er de Neokoloniale invloeden van een aantal westerse landen aan te pakken. Dit omdat Poetin graag ziet dat de Afrikaanse landen een eerlijke kans krijgen zich zelfstandig te ontwikkelen. En niet, zoals tot nu toe, daarvoor te weinig kans krijgen! Dit heeft voor Poetin ook belangen omdat Afrika een continent is met zeer veel grondstoffen. Niet dat Poetin deze grondstoffen direct nodig heeft, maar omdat Poetin graag ziet dat verschillende Afrikaanse landen zich aansluiten bij de BRICS-landen, net als Zuid-Afrika dat al gedaan heeft!

Nu denken veel westerlingen dat het Wagner leger uit elkaar zal vallen omdat Prigozjin doodverklaard wordt. In 2017 was Prigozjin ook doodverklaard! Niemand wist waar hij was en de gekste verhalen deden de ronde. Toen al werd Prigozjin bedreigd met de dood. Niet door Poetin, maar westerse geheime diensten wilde toch graag van hem af omdat ze hem zien als een gevaar voor hun eigen plannen. En daarom dook hij enige tijd onder. Zal dat nu ook weer zo zijn?

Waarom dat vliegtuig is neergestort weet ik niet. Dat weten alleen de figuren die dit beraamd hebben en ook de reden waarom. Was dat omdat Prigozjin als passagier op de inzittende lijst stond. Dat kan. Maar ook dat deed Prigozjin eerder. Zich als passagier inschrijven en dan een andere vlucht nemen. Of met zijn eigen vliegtuig van plaats veranderen.

Volgens mij leeft hij nog en minstens totdat 100% zeker is dat hij omgekomen is. En voor zijn veiligheid kan ik daarin meegaan!

© Piki Onder dit pseudoniem publiceert de schrijver op Facebook, daar ondervindt je meer en meer censuur vandaar dat de artikelen ook hier gepubliceerd worden. Bovendien verlaten steeds meer mensen Facebook of hebben dit ‘sociale’ platform nog nooit gebruikt.



Nu je toch hier bent, …

… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers.

– Henk