De overheid vraagt burgers steeds vaker om elkaar aan te geven. Dit is het gevaar !!

Save as PDF 

Wereldwijde ‘Staatsgreep’ Coup Du Monde 1 jaar dictatuur + dag #241


In de dystopische roman 1984 vertrouwde de regering op het gebruik van teleschermen en informanten om haar massale, repressieve regime te handhaven. En hoewel dat fictie was, lijken gebeurtenissen in onze moderne samenleving er griezelig veel op.

Bron artikel Activist Post: Government Increasingly Is Asking Citizens to Turn Each Other In. Here’s Why That’s So Dangerous.
Door: Hannah Cox

Er is een verontrustende trend aan het ontstaan: Amerikanen (noot: en overal ter wereld zien we die trend) worden zelfs aangemoedigd om hun medeburgers aan te geven bij de overheid voor een groot aantal redenen.

Zo kondigden federale ambtenaren deze week aan dat zij van plan zijn een beroep te doen op informanten om te bepalen welke bedrijven hun nieuwe (ongrondwettelijke) vaccinatie-opdracht uitvoeren. De regering-Biden heeft de Occupational Safety and Health Administration (OSHA) van het ministerie van Arbeid gebruikt als middel om de regel zonder goedkeuring van het Congres uit te voeren. In wezen zegt het bevel dat bedrijven door het agentschap zwaar zullen worden beboet als zij niet eisen dat hun werknemers worden gevaccineerd. Maar zelfs de regering erkent dat er grenzen zijn aan hun mogelijkheden om een dergelijke regel te handhaven.

(noot: overal ter wereld zijn de maatregelen ongrondwettelijk)

Van de OSHA website:

Het federale OSHA is een klein agentschap; samen met onze partners in de staten hebben we ongeveer 1 850 inspecteurs die verantwoordelijk zijn voor de gezondheid en veiligheid van 130 miljoen werknemers op meer dan 8 miljoen werkplekken in het hele land – wat neerkomt op ongeveer één nalevingsfunctionaris voor elke 70 000 werknemers.

Dus reken maar uit. De overheid heeft geen enkele manier om de overgrote meerderheid van de bedrijven te betrappen als ze dit nieuwe mandaat niet naleven… tenzij de werknemers beslissen om hun eigen bedrijven aan te geven.

Een ander voorbeeld: een nieuwe abortuswet in Texas betaalt burgers om abortusaanbieders in de staat te identificeren en aan te klagen. De wetgeving is zo opgesteld omdat de overheid deze acties niet zelf kan uitvoeren, omdat dit illegaal zou zijn volgens Roe v. Wade. Maar de Texaanse grondwet bevat een clausule over de handhaving van de wet door de burger en het is hieraan dat de wetgevers hun hoed hebben opgehangen. Dit aanvalsplan heeft natuurlijk veel bezorgdheid gewekt over het feit dat soortgelijke tactieken in andere staten zouden kunnen worden gebruikt om zaken als de bescherming van de vrije meningsuiting en het Tweede Amendement op soortgelijke wijze te omzeilen.

En in Tennessee moest de wetgevende macht dit najaar tijdens een speciale COVID-19 sessie een wetsvoorstel ter bescherming van artsen aannemen. De reden? De medische raad van de staat probeerde een systeem op te zetten waarbij ingezetenen artsen konden aangeven wegens “het verspreiden van verkeerde informatie over COVID-vaccins”. Het plan was om als gevolg daarvan hun medische licenties in te nemen. Je weet wel, omdat het verminderen van het aantal artsen tijdens een pandemie een goed overheidsbeleid is.

Een blik in de geschiedenis

Dit zijn ernstige zaken. Zoals voorstanders van een beperkte overheid al enige tijd waarschuwen, zou de verstrengeling van overheid en gezondheidszorg er uiteindelijk toe kunnen leiden dat de overheid bepaalt wie gezondheidszorg krijgt, welke diensten artsen mogen verlenen, en de inbreuk op de lichamelijke autonomie van patiënten. We hebben misschien nog niet het overheidsmonopolie op gezondheidszorg dat progressieven zo wanhopig wensen, maar je zou kunnen aanvoeren dat we toch al veel van deze schendingen van rechten zien.

Er zijn hier natuurlijk ook flagrante schendingen van de vrijheid van meningsuiting, de vrije markt en de grondwet. Artsen verliezen niet het recht op hun mening omdat ze arts zijn. De overheid heeft absoluut niet de bevoegdheid om bedrijven beslissingen over gezondheidszorg op te dringen aan hun werknemers. En of je het nu leuk vindt of niet, abortus is de wet van het land tot het moment dat rechts de steun kan vergaren die het nodig heeft om Roe v. Wade omver te werpen. De rechtsstaat ondermijnen door een systeem te creëren waarmee burgers elkaar kunnen stalken, lastigvallen en aanklagen is geen manier om een samenleving te leiden. En we zouden allemaal moeten huiveren om te bedenken hoe dit eruit zou kunnen zien als andere staten op dit precedent voortbouwen. Rechten kunnen heel snel beginnen weg te glijden als we een cultuur omarmen waarin mensen elkaar aanklagen voor dergelijke wetsovertredingen.

Dit is misschien wel het meest verontrustende deel van alles: burgers aansporen hun buren aan te geven !!

Regeringen in de geschiedenis (over de gehele wereld) hebben deze tactiek vaak gebruikt om verschrikkelijke wetten af te dwingen die zij zonder de hulp van burgers die bereid zijn hun medemens te verraden, niet hadden kunnen handhaven. (de NSB mentaliteit)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bijvoorbeeld insinueerde toenmalig president Franklin Delano Roosevelt in zijn haardvuurpraatje van 26 mei 1940 dat Duitse en Italiaanse Amerikanen waarschijnlijk nazi-sympathisanten en spionnen waren die voor hun vaderland werkten, en moedigde hij de Amerikanen aan “waakzaam” te zijn. De Amerikanen reageerden door de FBI te bellen met meer dan 2.900 meldingen van vermoedelijke sabotage in slechts één dag die maand mei. Volgens de Associated Press werden na Pearl Harbor meer dan 11.000 Duits-Amerikanen en 120.000 Japans-Amerikanen opgepakt en in interneringskampen geplaatst voor de duur van de oorlog.

Tijdens diezelfde oorlog zagen we natuurlijk ook de wreedheden van de Holocaust in Duitsland en andere delen van Europa. Deze gruweldaden werden niet alleen mogelijk gemaakt door de zelfgenoegzame burgers die toekeken en toestonden dat ze gebeurden, maar ook door de mensen die zich bij de regering aansloten in haar inspanningen. Volgens het US Holocaust Memorial Museum:

In Nazi-Duitsland werden veel mensen actieve of semi-actieve deelnemers aan het raciale en antisemitische beleid van de Nazi’s, dat eerst gericht was op de isolatie, verarming en gedwongen emigratie van de Duitse Joden in de jaren ’30, en vervolgens tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939-1945), op de vernietiging van het Europese Jodendom. Onder hen bevonden zich ambtenaren die hun ‘normale werk’ deden, zoals ambtenaren van Financiën die de in 1938 geheven hoge ‘belasting op joods vermogen’ verwerkten of de inventaris opmaakten van bezittingen die in beslag waren genomen na de deportaties in oorlogstijd; klerken die dossiers bijhielden met documenten waarin ‘ras’ of ‘godsdienst’ en adressen werden vermeld die werden gebruikt bij politie-razzia’s; leraren op alle onderwijsniveaus wier lessen racistische en antisemitische inhoud bevatten. Individuele burgers kozen ervoor ‘betrokken’ te zijn wanneer zij vrijwillig hun collega’s en buren bij de politie aangaven wegens hun vermeende overtredingen als Joden, ‘vrienden van Joden’, anti-Hitlerieten, of homoseksuelen. Tieners speelden ook een rol in veel gemeenschappen, toen zij gebruik maakten van hun nieuw verworven macht om straffeloos Joodse klasgenoten en hun ouders lastig te vallen – volwassenen aan wie de jeugd over het algemeen geleerd had zich af te zetten – en zo bijdroegen aan het isolement van de beoogde groep. Veel gewone Duitsers raakten betrokken bij de voortdurende vervolging nadat zij Joodse bedrijven, huizen of bezittingen hadden gekocht die tegen spotprijzen werden verkocht of profiteerden van de verminderde concurrentie van bedrijven doordat Joden uit de economie werden verdreven.

Vanuit een historisch perspectief is het gemakkelijk te zien hoe massale schendingen van de mensenrechten vaak beginnen met mensen die bereid zijn hun buren uit te leveren aan de regering.

Willen de Amerikanen deze voorbeelden en dat van het hedendaagse China echt omarmen? Het sociale kredietsysteem van de Chinese Communistische Partij is nog een voorbeeld van een autoritaire regering die de bereidheid van inwoners om elkaar te verklikken gebruikt om een belachelijk bewakingssysteem in te voeren. In dit systeem worden Chinezen beoordeeld op een groot aantal activiteiten – van het niet betalen van boetes tot het te laat komen om de trein te halen – en kunnen zij hun “privileges” verliezen als hun score onder een bepaalde drempel zakt.

Het stopt bij jou

Ondanks al haar spionage, technologie en het ongelooflijke aantal mensen dat ze in dienst heeft, zou de grote overheid nog steeds niet kunnen functioneren zonder de zelfgenoegzaamheid en gretige medewerking van de gewone man. Het is gewoon te groot. Er zijn te veel wetten. En de overgrote meerderheid van de tijd kunnen mensen nog steeds die wetten overtreden zonder gepakt te worden.

Dit is de reden waarom regeringen vaak vertrouwen op mensen die hun werk voor hen zullen doen – mensen die zullen leunen op hun eigen autoritaire en nieuwsgierige instincten en graag hun buurman zullen verraden voor de kleinste overtreding.

We weten dat dit type persoon veel voorkomt in onze samenleving. Vaak “Karen” genoemd in de pop-cultuur, hebben we helaas geen tekort aan dit persoonlijkheidstype. En hoewel we de draak kunnen steken met hun capriolen en de draak kunnen steken met hun gedrag, zijn de eindresultaten van hun daden zelden grappig. Het zijn eerder deze individuen die mensen de dood injagen tijdens politie-interacties, hen beroven van hun zaak en hen laten ontslaan omwille van hun persoonlijke gezondheidskeuzes.

Zoals de Romeinse politicus Tacitus zei: “Hoe corrupter de staat, des te talrijker de wetten.” Eén blik op het ongelofelijke aantal wetten in de VS zou u iets moeten zeggen over de staat van onze regering. Maar zonder onze toestemming, zelfgenoegzaamheid, en vooral hulp, stopt al deze waanzin. Als we de regering willen beperken, moeten we ons verplichten tot verzet en weigeren de regering te helpen bij het uitvoeren van haar onrechtvaardigheden.

(noot: een ieder heeft wel notie genomen van de volkswoede na WOII toen de NSBers kaal geschoren werden en te schande werden gezet in de maatschappij)

NSB verraders

Source: FEE.org

Hannah Cox is the Content Manager and Brand Ambassador for the Foundation for Economic Education.


Bij elke website zou je bij het eerste bezoek moeten kijken wie de schrijver is en wat hem motiveert om dit te doen, mag ik je uitnodigen om even te kijken met wie je te maken hebt, of je een klik hebt met mij. Uitzoeken of je dezelfde visie hebt?Over mij: Statement, visie en doel



Nu je toch hier bent, …

… Wil ik een kleine gunst aan je vragen. Regering denktanks werken samen met Facebook, Google, YouTube, Twitter en anderen om onafhankelijk denken en kritiek op overheden en grote bedrijven te censureren, en het resultaat is catastrofaal voor de onafhankelijke media. In 2019 zijn de teugels weer dramatisch verder aangehaald. ‘JIJ“, … bent dus nog de enige die websites als deze onder de aandacht kan brengen van nieuwe lezers.

– Henk